Πάω μέσα, μαμά.
-Γιαγιά! -Σουζόν, εγγονή μου!
-Είσαι κουρασμένη; -Ξεκουράζομαι.
Χαίρομαι που θα σε δω στις γιορτές. Τα πόδια σου;
Με πονάνε. Φρικτό πράγμα τα γηρατειά. 'Οχι ο πόνος.
Υποφέρω που εξαρτώμαι. Που γίνομαι βάρος.
το ξέρεις ότι σ'αγαπάμε. Οι συγγενείς βοηθιούνται.
Γλυκιά μου Σουζόν! 'Ηρθες!
-Η χοντρή Σανέλ! -Χοντρή, όπως πάντα!
-Τι απαίσιος καιρός. -Χαίρομαι που ήρθε η Σουζόν.
-Δεν είναι υπέροχη; -Κοπέλα της παντρειάς.
-το γοργόν και χάρη έχει! -Ο πατέρας σου θα χαρεί πολύ.
-δεν το ξέρει ότι ήρθες; -Είπε να μην τον ξυπνήσουμε.
-Κοιμάται ακόμα; -Δούλευε μέχρι αργά χτες.
Χαίρομαι που είμαι σπίτι μου. Σπίτι μου, σπιτάκι μου!
Με τόσο χιόνι, θυμίζει τη Σιβηρία!
Είναι πολύ βαρετά. Ευτυχώς έχουμε τηλέφωνο κι αμάξι.
Η Λουίζ, η καινούργια καμαριέρα.
-Είχατε καλό ταξίδι; -Ναι, εκτός απ'το χιόνι.
- Πότε να ξυπνήσω τον κύριο; -'Οχι ακόμα.
-Να πάω εγώ; -Είπε να μην τον ξυπνήσουμε.
Με θέλετε τίποτε άλλο, κυρία;
'Οχι, ευχαριστώ, Λουίζ.
Από πού είναι αυτό το κορίτσι;
Μάλλον απ'την περιοχή. Είμαι ευχαριστημένη μαζί της.
Θα μείνει εδώ τον χειμώνα. Είμαστε τυχεροί.
Γεια σου, θεία Ογκουστίν. Είσαι κουρασμένη; Τι κάνεις;
Τα ίδια. Υποφέρω απ'τις ταχυκαρδίες μου.
Κάνει παγωνιά με τόσο χιόνι. Γύρισες κιόλας;
- Σ'έδιωξαν απ'το σχολείο; -'Ηρθα για τις γιορτές.
-'Εχω άριστους βαθμούς. - Μας τους έδειξε η μαμά σου.
-Αλλά οι βαθμοί αλλάζουν. -Αυτό δεν ήταν ευγενικό.
Δεν μπορώ να την ρωτήσω, αν είναι καλά;
Φυσικά μπορείς. Είμαι μια χαρά.
-Είναι καλά και κάποιος. -Για μένα το λεςαυτό;
Απλώς η κόρη μου είναι ευτυχισμένη.
Μην αρχίζετε, κορίτσια!
Ογκουστίν, παραφέρεσαι.
Δεν πρέπει να παραπονιόμαστε. Η Γκαμπί μας πρόσφερε στέγη.
Δεν είναι σαν το σπίτι μας, αλλά χάρη σ'αυτήν...
Χάρη στονπατέρα σου, Σουζόν!
Σέβεται τα γηρατειά σου και τη δική μου ηθική.
-Χάρη στον Μαρσέλ. -Χάρη και στους δυο.
Μη γίνεσαι πικρόχολη. Ξέρεις ότι σ'αγαπάμε όλοι.
Πρέπει να είμαστε ενωμένοι κι ας έχουμε ελαττώματα.
'Ετοιμος ο καφές.
Καυτά μπριός! Εγώ τρώω μόνο φρυγανιά.
'Οπως κι οι άλλοι. Τα μπριός είναι δώρο για τη Σουζόν.
-Πάρε ένα, αν θες. -Ευχαριστώ. Τα λατρεύω.
'Εχω σοκολάτα στο δωμάτιο. Ταιριάζει πολύ με τα μπριός.
Μην της δίνετε σημασία. Η Ογκουστίν είναι σαν παιδί.
Η μητέρα σου ανέχεται τις αταξίες της.
Εσύ τις λες, ''αταξίες''; Εγώ το λέω αυθάδεια.
-Ο Μαρσέλ την ανέχεται. -Ο μπαμπάς είναι υπέροχος.
Η επιείκεια είναι αρετή.
Πάντα είναι καλοδιάθετος.
Αν και οι δουλειές του δεν πάνε τόσο καλά.
Εσύ ξέρεις τα προβλήματά του. Εγώ όχι και το προτιμώ έτσι.
Ο καθένας τα δικά του.
τον ρώτησα, αν πρέπει να πουλήσω τις μετοχές μου...
-Πούλησες τις μετοχές σου; -Με συμβούλεψε να περιμένω.
Κράτα τις. Ποτέ δεν ξέρεις.
-Μάντεψε; -Η Κατρίν.
Η μικρή μου Κατρίν!
Προσέχετε τα πόδια μου!
Πολύ ζωηρό αυτό το παιδί!
Θα ήθελες να είναι νευρωτική, όπως η Ογκουστίν;
-Μου έφερες δώρο; -Αγγλική σοκολάτα.
-Δεν παίδεψες το μυαλό σου. -Δεν αρέσει στις 16άρες;
-Είμαι σχεδόν 17. -Θά'σαι πάντα η αδερφούλα μου.
-Είσαι μια χαρά. -Κι εσύ.
-Αλλά πάχυνες. -Αλήθεια; Δε νομίζω.
-'Ισως φταίνε τα γλυκά. - Πού είναι ο μπαμπάς;
-Κοιμάται. -Ο τεμπέλαρος! τον ξυπνάμε;
Να σέβεσαι τονπατέρα σου! Είναι ο μόνοςάντρας εδώ.
τον σέβομαι με τοντρόπο μου. Και τονθαυμάζω.
Ακόμα κι αν δεν είναι μοντέρνος!
'Οτανήμουν μικρή μου έλεγες, ότι πρέπει να είμαι τίμια.
Αλλά μεγάλωσα και είδα ότι δεν έχεις πάντα δίκιο.
Μπαμπά, δεν είσαι μοντέρνος!
'Ελεγες, ''Πρέπει πάντα να βοηθάς τον αδερφό σου''.
του δάνεισα τ'αμάξι σου και το έκανε ''βίδες''.
Μπαμπά, δεν είσαι μοντέρνος!
Πρέπει να ξαναπάς στο σχολείο...
και να μάθεις ορισμένα πράγματα!
Μου είπες ότι ''Η εργασία κάνει καλό''.
Δούλευα συνέχεια χωρίς σταματημό...
και τώρα πονάει όλο μου το κορμί!
Μπαμπά, δεν είσαι μοντέρνος!
'Ελεγες ότι ο φίλος μου είναι κάθαρμα και θα με πληγώσει.
Αλλά με κάνει και νιώθω υπέροχα.
Πετάω στα σύννεφα.
Μπαμπά, δεν είσαι μοντέρνος!
Δεν είσαι καθόλου μοντέρνος!
-Τελείωσε ο σαματάς; -Η καλύτερη απ'όλες!
-Είμαι θυμωμένη μαζί σου. -Γιατί, βαρώνη;
'Ολη τη νύχτα είχες αναμμένο το φως. Δεν έκλεισα μάτι.
Διάβαζες εκείνα τ'απαίσια βιβλία σου.
Εννοεί, βιβλία μυστηρίου, κατασκοπικά, περιπέτειες.
-Μεγάλωσες πια. -το διάβασμα δεν κάνει κακό.
Αλλά όταν πηγαίνεις 5 φορές στην τουαλέτα ξυπνάνε όλοι.
Και λοιπόν; Ναι, εγώ ήμουν.
-'Ησουν άρρωστη, χρυσή μου; - Η κόρη σου με ξαγρύπνησε.
Πήγαινα να πιω νερό. Διψούσα.
Αρκεί να έπινες μόνο νερό.
-Ο κύριος δεν απαντά. -Μπες μέσα, Λουίζ.
Είναι τυχερός που κοιμάται με τόσο θόρυβο.
Τι αδέξια! Πού εκπαιδεύτηκε; Αν μπορούσα να περπατήσω...
Κυρία!
-Τι συμβαίνει; -Ο κύριος...
-Ο κύριος...Είναι φρικτό! -Τι έπαθε ο κύριος;
Είναι νεκρός στο κρεβάτι με ένα μαχαίρι στην πλάτη.
Τρελάθηκες; Τι λες;
Παντού έχει αίματα! Τρομερό!
Μαμά!
-Τρομερό θέαμα για ένα παιδί! -Και τόσο ευαίσθητο!
Φρόντισέ την.
-Θα πας; -Πρέπει να δω μόνη μου.
Η πόρτα είναι κλειδωμένη! Κατρίν, εσύ κλείδωσες;
Θα περιμένω την αστυνομία! Κανείς δε θα μπει πριν!
το γράφουν κι οι εφημερίδες. Τ'αποτυπώματα.
-Ο φτωχός Μαρσέλ μου... -Κάντε ό,τι θέλετε.
'Εχεις το θάρρος να το κάνεις;
-Πρέπει να δούμε. -Πάμε!
Προσοχή! 'Ισως ο δολοφόνος είναι ακόμα εδώ!
'Εχει δίκιο! Κλείστε γρήγορα την πόρτα!
Θα πρέπει ν'αυτοκτόνησε.
το μαχαίρι ήταν στην πλάτη του! το είδα.
-Είχε κοκκάλινη λαβή. -το ζήτησε να κόψει χαρτόνι.
Πολύ περίεργο. Τι ήθελε το χαρτόνι;
- Να καλέσουμε την αστυνομία. -'Επρεπε να το είχαμε κάνει.
Είναι νεκρό!
Κοιτάξτε! 'Εκοψαντο καλώδιο!
-Ποιος; -Κάποιος!
Ο αέρας κι η φαντασία σας!
Πώςθα έρθει η αστυνομία;
-Θα πάω να τους ειδοποιήσω. -Δεν μπορείς να οδηγήσεις.
-Λουίζ, το παλτό μου. -Τα σκυλιά!
-Τι έγινε με τα σκυλιά; -Δε γάβγισαντη νύχτα.
Είναι άγρια, θα γάβγιζαν...
Αν είχε μπει κάποιος ξένος;
Αν δε μπήκε κάποιος ξένος...
Ποιος τηλεφώνησε τελευταίος;
-Ποιος τηλεφώνησε τελευταίος; -Εγώ.
Γύρω στις 7 :30 τηλεφώνησα στονχασάπη.
Δεν μπορούσε να έρθει, εξαιτίας του χιονιού.
Στις 7 :30 ο ένοχος ήταν εδώ. Μετά έκοψε το τηλέφωνο.
Πες μου για τις δουλειές του πατέρα.
'Ηξερες τονπατέρα σου. Δραστήριος επιχειρηματίας.
Πολύ έξυπνος, αλλά ποτέ δεν μιλούσε.
'Εκανε πολλά σχέδια για να πετύχει...
αλλά δενήξερα ότι είχε προβλήματα.
Ο κύριος Φαρνού ήταν πολύ ικανός.
- Ο νέος συνεταίρος του. -'Ηρθε ποτέ στο σπίτι;
Μια-δυο φορές. Αλλά δεν κάναμε παρέα.
Εννοώ, πολύ σπάνια.
'Οταν ερχόταν ο κ.Φαρνού τα σκυλιά έκαναν σαντρελά.
Μύριζαντον σκύλο του.
-Δηλαδή, δε μπορεί... -Αποκλείεται. Είναι παράλογο.
Ποιος κληρονομεί τον μπαμπά;
Εγώ. Εννοώ, εμείς.
Την περιουσία κληρονομούν η σύζυγος και τα παιδιά.
Η σύζυγος παίρνει τα μισά...
Αυτά τα ξέρουν οι δικηγόροι.
Κατρίν, φέρε μου ένα χαρτομάντηλο.
Πρέπει να το μάθει η αδερφή του μπαμπά.
Τι ανοησία! Αυτή η γυναίκα!
Μου είπες ότι πρόσφατα μετακόμισε εδώ κοντά.
-Ξέρεις γιατί; -Να τα βρει με τον Μαρσέλ.
Νόμιζε ότι θα βρει καταφύγιο στονπλούσιο αδερφό.
Ευτυχώς, ποτέ δεν πάτησε το πόδι της εδώ.
Είναι φρικτό.
'Ηρθα και βρήκα τον μπαμπά νεκρό.
Δολοφονημένο.
'Ολα μου φαίνονται διαφορετικά πια.
'Ενα πρόσωπο αλλάζει πολύ μέσα σ'ένανχρόνο.
Φαίνομαι μεγαλύτερη;
'Οχι, μαμά. Είσαι όμορφη, όπως πάντα.
Παρά τα χρόνια που πέρασαν.
'Ισως. Αλλά μετά απ'αυτό θα φανεί η ηλικία μου.
Αγαπημένε μου, Μαρσέλ! Τα πηγαίναμε τόσο καλά μαζί.
-Αγαπιόμασταντόσο πολύ. -Σε χωριστές κρεβατοκάμαρες.
Ο Μαρσέλ ερχόταν αργά. Συχνά δούλευε τα βράδια.
Μου ζήτησε ν'αλλάξω δωμάτιο προσωρινά.
Ηρεμήστε, κορίτσια! Πρέπει να καλέσουμε βοήθεια.
-Γκαμπί, φύγε με τ'αμάξι! -Κι αν είναι εδώ ο δολοφόνος;
Μην ανησυχείτε. Δεν μας περίμενε.
'Εχει φύγει πολλή ώρα. 'Οπως ήρθε, απ'την πόρτα.
Είναι πιο έξυπνοςαπ'όσο πιστεύουμε. Και πιο κοντά.
-Κάποιος τριγυρνάει εδώ γύρω; -Γιατί να είναι άντρας;
Και τι να είναι;
Μια γυναίκα!
-Ντροπή σου! Κατηγορείς εμάς! -Αν έχεις καθαρή συνείδηση...
-Εσύ έχεις; -Πιο πολύ από σένα.
-Με μισείς, έτσι; -Μου είσαι αδιάφορη.
Ηρέμησε, Ογκουστίν!
Πάρε το μέρος της! Τ ώρα είναι πλούσια!
Μπορεί να μας διώξει! Σώσε το τομάρι σου! Μη μιλάς!
Αλλά μπορώ να πω κάποια πράγματα στην αστυνομία.
- Αυτό είναι συκοφαντία! -'Αφησέ τηννα μιλήσει.
Με ζηλεύει. Είναι φυσικό. Είμαι ωραία και πλούσια.
Κι εκείνη άσχημη και φτωχή.
'Επρεπε να πετύχω εσένα!
Κρίμα, τέτοιο ωραίο βάζο!
-Θες ένα ποτό; -Πίνω μόνο στο φαγητό.
Χτες δε σηκώθηκες 5 φορές;
Αυτό είναι άλλο! Είμαι άρρωστη! Η καρδιά μου!
Τότε, πάρε τα χάπια σου.
Θα τα πάρω όλα να γλιτώσετε!
-Ογκουστίν, γλυκιά μου... -Παράτα με!
Γιαγιά!
Τα πόδια σου! Τι έγινε;
Νιώθω καλύτερα. Θα είναι απ'το χιόνι ή έγινε θαύμα.
Και της πήραμε καροτσάκι.
Λουίζ, το παλτό μου. Στο λέω για δεύτερη φορά.
Η γιαγιά κι η Ογκουστίν τα είχαν καλά με τον μπαμπά;
το ελπίζω! Αυτός τις τάιζε.
-Καμιά φορά τσακώνονταν. -Για ποιο πράγμα;
Ανόητα πράγματα.
Η γιαγιά κρατάει τις μετοχές με νύχια και με δόντια.
Της έλεγα να τις δώσει στον Μαρσέλ.
Για τη φιλοξενία μας.
Μέροςαπ'τα χρήματα της γιαγιάς είναι δικά σου;
Αλλά τα έδωσα στον Μαρσέλ, αφού σχεδόντης τ'άρπαξα.
Η Ογκουστίντο έμαθε και φυσικά ανακατεύτηκε.
Οι δυο τους, παλεύουν μεταξύ ευγνωμοσύνης και απληστίας.
Τι περίμενες; Δεν είχαν πλούσιο άντρα, όπως εσύ.
Εγώ φταίω;
Ικέτευσα τον Μαρσέλ για να μείνουν εδώ.
Δεντιςάντεχε.
Στονπατέρα σου πάντα άρεσαντα νιάτα.
το παλτό σας.
Από πότε εργάζεσαι εδώ;
-Γιατί ρωτάτε; -Απ'τον Οκτώβριο.
Εργαζόμουνγια έναν δικηγόρο. Θέλετε να το ελέγξετε;
Δεν είναι δική μου δουλειά.
Δενγάβγισαντα σκυλιά;
Σίγουρα. Δεν κοιμόμουν. Είχα ένα κακό προαίσθημα.
Ο κύριος δε φαινόταν καλά, όταντου πήγα το τσάι του.
Ο κύριος ζήτησε τσάι;
-Γύρω στα μεσάνυχτα. -Δεν πίνει ποτέ τσάι.
Εργαζόταν. 'Ισως τονπονούσε το στομάχι του.
Με κάλεσε. του πήγα το τσάι.
-'Ησουν ώρα στο δωμάτιό του; -'Εφυγα αμέσως.
Γιατί δε βρήκα το φλιτζάνι στο δωμάτιό του;
-'Ασε με ήσυχη! - Γκαμπί, βοήθησέ με.
Η αδερφή σου θέλει να πάρει όλα τα χάπια της.
Πιστεύειςακόμα αυτό το κόλπο;
Μπορώ να φύγω, δεσποινίς;
'Οταν έφτιαξες το τσάι, η Σανέλ ήταν ακόμα στο σπίτι;
Είχε φύγει.
Κοιμάται στο κυνηγετικό περίπτερο. το προτιμάει.
Αφού σχολάσουμε, δε μπορούμε να κάνουμε ό,τι θέλουμε;
-Πειράζει να παίζεις χαρτιά; -Η Σανέλ παίζει χαρτιά;
δεν το ξέρατε; 'Εκανα μεγάλη γκάφα!
Ασφαλώς και το ήξερα. Με ποιον παίζει τώρα;
-Δεν είμαι ''καρφί''. -Δεν θα το πούμε πουθενά.
Με την δεσποινίδα Πιερέτ, την αδερφή του πατέρα σας.
-Πώς το ξέρεις; -τους είδε η γιαγιά.
Μου το είπε μεθυσμένη.
'Εχει ποτό στο δωμάτιό της.
Πίνει πάλι;
Πώς είναι η θεία Πιερέτ;
Λένε ότι ήταν στριπτιζέζ. Η Σανέλ λέει ότι είναι αγνή.
Γιατί όχι; Κερδίζει με τη γοητεία της.
Κακό είναι;
-Πώς πηγαίνει στης Σανέλ; -Κάνει ωτοστόπ στην Εθνική.
Μετά περπατάει. Συνηθισμένη στο περπάτημα.
-Πού είναι η Ογκουστίν; -Πάνω.
Λουίζ, πήγαινέ της τον δίσκο.
Πήγαινέ τον! Τώρα!
Μάλιστα, δεσποινίς.
Πες μου, Σανέλ, τι ώρα έφυγες χτες;
-Γύρω στα μεσάνυχτα. -Πήγες βόλτα;
Αστειεύεσαι; Με τέτοιον καιρό;
Είχες παρέα;
-Είμαι χωρίς παρέα 10 χρόνια. -Είσαι σίγουρη;
Σιδέρωσα το παντελόνι σου. Πήγαινε να ντυθείς.
Νομίζω ότι κάτι κρύβεις.
Η αδερφή σου είναι αγενής. Αντίθετα από σένα.
Είμαστε διαφορετικές. Και είναι πολύ μικρή.
Ανη μητέρα σου ήταν πιο αυστηρή...
Είναι καλή υπηρέτρια η Λουίζ;
Αλλάζει δουλειές, ελπίζοντας να κοιμηθεί με τ'αφεντικό.
'Οσο για τις άλλες...
Πάω στην κουζίνα μου.
Θα σου πω ένα μυστικό.
- Μόνο εσένα εμπιστεύομαι. -'Ερχομαι, γιαγιά.
-Ο πατέρας σου δεν είχε λεφτά. -Αυτό είναι σοβαρό. Συνέχισε.
'Ηθελα να του δώσω, ως δείγμα ευγνωμοσύνης...
τις μετοχές που είχα απ'τον παππού σου.
Αρνήθηκε. Είπε, ''Κράτα τα λεφτά σου, δε θα σωθώ.''
'Ετσι, κράτησα τις μετοχές. Αλλά όχι για πολύ.
Τις έκλεψαν πριν δυο μέρες.
Μου έριξαν υπνωτικό!
Πίνω ένα ποτηράκι μετά το φαγητό, να μην πονάω.
Μπήκαν στο δωμάτιό μου και μ'έκλεψαν.
-'Ηξεραν την κρυψώνα μου. - Κάτω απ'το μαξιλάρι;
- Πώς το ξέρεις; -'Ολοι το ξέρουν.
Είναι όλοι τους κλέφτες!
Σταμάτα, κλέφτη! Δολοφόνε!
Γιατί φωνάζεις, μητέρα;
Λέει ότι έκλεψαν τις μετοχές της.
Τις πούλησε για να μην πάρω μερίδιο. Θέλω το μερίδιό μου!
-Ορκίζομαι, τις έκλεψαν! -Δε βγαίνεις απ'το δωμάτιο.
-Τη νύχτα ακούω να περπατάει. -Δεν κοιμάσαι ποτέ;
Ακούω όλη τη νύχτα. Δε θα πω τι ακούω, είναι τα κορίτσια.
-Φτωχή μου, Ογκουστίν... -Εσύ έκλεψες τις μετοχές της!
Για να τις δώσεις ξέρεις πού! Δώσ'τες μου πίσω!
-Κυρία, δεν πρέπει... -Μην ανακατεύεσαι εσύ!
-τολμάτε να τη φτύνετε; -Της αξίζει! Είναι ψεύτρα!
Φτωχή μου αδερφή, αυτό θα το πληρώσεις!
Πάψτε να φέρεστε σαν παιδιά! Ο μπαμπάς είναι νεκρός!
'Εχεις δίκιο, Σουζόν. Αρκετά. Μην κουνηθεί κανείς!
Θα φύγω με τ'αμάξι.
Η τσάντα, τα κλειδιά σας...
Θα έπρεπε να ντρέπεσαι, θεία Ογκουστίν.
Ακούω στο τηλέφωνο, τονήχο της φωνής σου.
Και τις λέξεις που δε θα πω ποτέ.
Αυτές που όλοι φοβούνται, όταν δεν γελάνε.
Που υπάρχουν σε βιβλία, τραγούδια και ταινίες.
Λέξεις που θέλω να πω. Και που θέλω να ζήσω.
Λέξεις που ποτέ δε θα πω.
το θέλω, αλλά δε μπορώ.
Πεθαίνω από μοναξιά. Ξέρω πού βρίσκεσαι.
'Ερχομαι, περίμενέ με. Σε ξέρω και με ξέρεις.
Χάρισέ μου λίγο χρόνο και θα είμαι πάντα μαζί σου.
Θέλω να έρθω κοντά σου.
Αλλά δεν το κάνω. Και μισώ τον εαυτό μου.
Δενθα έρθω ποτέ κοντά σου. το θέλω, αλλά δε μπορώ.
Θέλω να σου μιλήσω.
Θέλω να είμαι μαζί σου.
'Η να προσπαθήσω να κοιμηθώ.
Φοβάμαι ότι δε θα μ'ακούσεις. Φοβάμαι ότι θα φύγεις.
Φοβάμαι ότι βιάζομαι πολύ. Και δε μπορώ να στο πω...
ότι σ'αγαπάω...ίσως.
Αλλά αν πιστεύεις ότι θα μ'αγαπήσεις αύριο...
μη φοβάσαι τις αναμνήσεις και τη λύπη.
Θα ξεφύγουμε απ'το παρελθόν, θα ζήσουμε το αύριο.
'Ελα και σώσε με.
αν πιστεύεις ότι θα μ'αγαπήσεις αύριο.
Μη φοβάσαι αν φαίνεται ότι υπάρχουν δυσκολίες...
ανάμεσα στο παρελθόν και την αυριανή ζωή μας.
'Ελα και σώσε με.
Αν βαρέθηκες τη ζωή σου και δε βρίσκεις διέξοδο...
Αν κάθε μέρα, είναι ίδια με τη χτεσινή...
Σκέψου εμένα.
Αλλά αν...
Νομίζετε ότι σας μισώ, αλλά σας αγαπάω όλες.
'Ολοι περνάνε την αγάπη μου για μίσος.
Αν δεν πιεις το κρασί γίνεται ξύδι.
-Μη γίνεσαι κακιά με τη θεία. -Η μητέρα σου την έκανε έτσι.
Διαβάζει τη νύχτα για να μην κοιμάμαι.
Αλλά θα λυπηθώ τη φτωχή αδερφή μου.
Δεν είναι δική μου δουλειά. Δε θα πω τίποτα.
Ζητούσε λεφτά απ'τον Μαρσέλ, ποιος ξέρει πού τα ξόδευε.
Δεν είναι δική μου δουλειά. Δε θα πω τίποτα.
'Εχω άσχημα νέα. Τ'αμάξι δεν παίρνει μπροστά.
- Κάποιος χάλασε τη μηχανή. -'Αραγε ποιος;
-Τι σημαίνει αυτό; -Τίποτα. Απλώς ρώτησα.
Θα πω ότι βγαίνεις τα βράδια, όλοι το ξέρουν.
Θα πω ότι βγαίνετε τα βράδια, κανείς δεν το ξέρει.
-Η ψευδορκία τιμωρείται. -Και ο φόνος.
-Τι θα πει αυτό; -Ξέρετε πολύ καλά.
-Ποιος ωφελείται. -Δεν σε καταλαβαίνω.
Ο κληρονόμος είναι ο ένοχος! το γράφουν όλα τ'αστυνομικά.
-Να μελετάς γεωγραφία! -Σ'έπιασε το ενδιαφέρον;
Πρέπει να πάμε με τα πόδια. Θα πάω εγώ.
Θα έρθω μαζί σου.
Αυτή η ερημιά είναι φρικτή.
Κοιτάξτε! Κάποιος είναι στον κήπο.
-Γύρισε ο δολοφόνος! -Θα λιποθυμήσω!
Συγνώμη. Δεν θα ερχόμουν απρόσκλητη στον αδερφό μου...
ειδικά με τέτοιον καιρό, αλλά έλαβα ένα τηλεφώνημα.
Θα ήταν φάρσα. Είπαν ότι ο αδερφός μου δολοφονήθηκε.
Μετά το έκλεισαν. Πήρα εδώ, αλλά το τηλέφωνο ήταν νεκρό.
Είναι κουτό, αλλά φοβήθηκα. Μ'έφερε ο φούρναρης.
Γιατί με κοιτάτε όλες; Είναι φάρσα, έτσι;
Απαντήστε μου!
-Γιατί είναι κλειδωμένα; -Πώς ξέρεις το δωμάτιό του;
Δεν έχεις έρθει ποτέ εδώ.
Μαρσέλ, άνοιξέ μου! Είμαι η Πιερέτ! Τι συμβαίνει;
Μη φωνάζεις. Ο Μαρσέλ είναι νεκρός.
Νεκρός; δεν το πιστεύω.
Δολοφονήθηκε. τον μαχαίρωσαν στην πλάτη.
Πρέπει να σου κάνουμε μερικές ερωτήσεις.
-Αφήστε με ήσυχη. -Ποιος σου τηλεφώνησε;
- Δεν ξέρω. -'Ηταν άντρας;
-'Ηταν γυναίκα. - Δε σε πιστεύω.
-Γιατί να πω ψέματα; -Για να έρθεις εδώ.
Αν και έχεις ξανάρθει.
Γιατί δε γάβγισαν τα σκυλιά;
-Γιατί είναι κλειδωμένα; -Για να μην πειραχτεί τίποτα.
Θέλω να δω τον Μαρσέλ. Δώστε μου το κλειδί.
Για να καταστρέψεις τα στοιχεία;
-Θα σπάσω την πόρτα! -το κλειδί είναι στο πιάνο.
Δεν ανοίγει.
Δες και μόνη σου.
Δεν είναι το σωστό κλειδί.
Κάποιος μας φέρνει εμπόδια.
Σκεφτείτε πριν μιλήσετε! Δεν αντέχουντα νεύρα μου!
Τι άλλο να σκεφτούμε; το κλειδί ήταν εδώ.
Μπορούσαν να το πάρουν όλοι. Κι η Πιερέτ, ανεβαίνοντας.
Είμαι απελευθερωμένη κοπέλα.
Ζω τη νύχτα.
Η αγάπη είναι ένα παιχνίδι που μ'αρέσει να παίζω.
Αλλά καμιά φορά...
θέλω να με υποτάξουν.
Να πάψω να παίζω παιχνίδια και να ζήσω ένα όνειρο.
Τι να κάνω την ελευθερία...
αν δεν έχω κανέναν...
να μ'αγαπάει;
'Εχω νιώσει εφήμερες χαρές.
'Εχω κάνει μοναχικά σχέδια.
Αλλά στο τέλος, ο λογαριασμός...
πρέπει να πληρωθεί.
Είσαι πιο τρελός από μένα.
Μ'έμαθες να περιμένω.
Τρέμω από προσμονή.
Ελπίζοντας να γίνεις δικός μου.
Τι να κάνω την ελευθερία;
Αν δεν έχω κανέναν...
να μ'αγαπάει;
Τώρα που τελείωσες, από πότε έχεις να δεις τον άντρα μου;
-Δεν τα πηγαίναμε καλά. -δεν τον είδες ποτέ;
τον συνάντησα τυχαία μια-δυο φορές στην πόλη.
Μ'αγαπούσε πολύ. Υπέφερε που δε μ'άφηνες να έρχομαι.
Τώρα ήρθες.
το τηλεφώνημα μας έφερε κοντά.
Αλλά ο αδερφός μου δε ζει. Και υποπτεύομαι όλες σας.
-Είναι θέμα αρχής. -Δεν έχουμε τρόπους;
Είμαι η πεθερά του Μαρσέλ.
Από δω η άλλη κόρη μου, η Ογκουστίν.
Ο γαμπρός μου μας στέγασε. Ο αδερφός σου.
Είσαι η Ογκουστίν; Είμαστε στην ίδια λέσχη βιβλίου.
Είσαι σε λέσχη βιβλίου; Δε μισείς το διάβασμα;
Είπα κάτι που δεν έπρεπε;
Κάθε άλλο.
Είμαι σε λέσχη βιβλίου, αλλά ποτέ δεν πήρα βιβλία.
Αλήθεια; Η φλύαρη γραμματέας μου είπε...
ότι παίρνεις 5 αισθηματικά μυθιστορήματα τη βδομάδα.
Λάθος!
Πριν μια βδομάδα δε διάβασες τη ''Γόνδολα των Εραστών'';
το διάβασα μετά από σένα. Και με περίμενε μια έκπληξη.
Ανάμεσα στις σελίδες, βρήκα κάτι δικό σου.
Τότε, δώσ'της το.
-Τι βρήκες; -Γράμμα για τον αδερφό μου.
Για τον Μαρσέλ;
τον έβλεπες κάθε μέρα!
Τα βγάζει απ'το μυαλό της!
Δυστυχώς για σένα, φυλάω τα πάντα.
Είναι παλιά συνήθειά μου.
''Αγαπητέ Μαρσέλ, μη θυμώσεις μαζί μου...''
''που φώναξα στη μητέρα μπροστά σου για τις μετοχές.''
''Ζήτησα το μερίδιό μου για να μην υποπτευθεί...''
''αυτά που νιώθω για σένα.''
'''Επρεπε να τις δώσω σε σένα. Δε θέλω να πάθεις κακό.''
''Αλλά πάψε να με κοροιδεύεις μαζί με τη Γκαμπί.''
''Θα το ρίξω κάτω απ'την πόρτα σου.''
''Με αγάπη, Ογκουστίν.''
Ψέματα! τον μισούσα! 'Ηταν γυναικάς!
Είχε πολλές γυναίκες!
Δε θα έδινα τις μετοχές μου στις ερωμένες του!
το ίδιο ειρωνικό χαμόγελο! Θα μου το πληρώσεις αυτό!
Με απειλείς;
Κίνητρο για φόνο και απειλή είναι κακός συνδυασμός.
Πώςθα τον σκότωνα, αφού δε βγήκα απ'το δωμάτιό μου;
Πήγες στο μπάνιο πέντε φορές, είχες την ευκαιρία.
Σε ποιο μπάνιο;
Ηρέμησε, Ογκουστίν.
Μη μ'αγγίζεις!
Μπράβο, μας διασκέδασες με την Ογκουστίν.
Είσαι πολύ καλή. Αλλά πρέπει να σε ρωτήσω κάποια πράγματα.
-Ακούω. -Είπες ότι δεν ήρθες εδώ.
Λες ψέματα και θα το αποδείξω.
Ορκίζομαι, δε μίλησα, Πιερέτ.
-Τι συμβαίνει; -Γνωρίζονται, κάνουν παρέα.
Αρέσει και στις δυο να παίζουν χαρτιά.
Τι είναι όλα αυτά, Σανέλ;
Θα σας πω.
Καμιά φορά η Πιερέτ, έρχεται και μένει στο περίπτερο.
Πήγα μια φορά, να μιλήσω στον αδερφό μου.
Δε μπορούσε να του δώσει ένα μήνυμα η Σανέλ;
-Σίγουρα θα ζήτησε λεφτά. -Ποτέ δε ζήτησα λεφτά.
-Αλλά σου έδωσε. -Είχα προβλήματα. Με βοήθησε.
-Ο μπαμπάς έκανε ό,τι ήθελε. -Δε μπορώ να διαμαρτυρηθώ;
Τα λεφτά ήταν και δικά μου!
-Η απληστία θα σε αφανίσει. -το ακούσατε αυτό;
Πώς τολμάει; Τι απαίσια γυναίκα!
Για να καταλάβουμε τι έγινε...
πρέπει να μάθουμε τι έκανε ο καθένας χτες τη νύχτα.
-Πού ήσουν, μητέρα; -Σου είπα, στο δωμάτιό μου.
-Βγήκες απ'το δωμάτιό σου; -Ναι, μια φορά.
Για να δω την Κατρίν. Νόμισα ότι άκουσα την πόρτα της.
-Διάβαζε. Πήγα και ξάπλωσα. -Εσύ σηκώθηκες, Κατρίν;
Πήγα στο μπάνιο. Θα μ'άκουσε η μαμά. Δεν είδα κανέναν.
-'Ακουσες τίποτα; - Διάβαζα. Δεν πρόσεξα.
-Η θεία είπε να σβήσω το φως. -Και μ'έβρισες!
-Παλιοκόριτσο! -Θα μου το πληρώσεις!
Σουζόν, ξέχασα κάτι. 'Ακουσα έναν περίεργο θόρυβο.
Κοίταξα απ'την κλειδαρότρυπα της Ογκουστίν και την είδα...
μπροστά στον καθρέφτη να κρατάει κάτι γυαλιστερό.
Δεν έδωσα σημασία.
Τώρα είμαι σίγουρη ότι ακόνιζε ένα μαχαίρι!
Ψεύτρα! Γυάλιζα τη βούρτσα μου από φίλντισι.
-Στις 3:00 το πρωί; -Οι βούρτσες δεν κοιμούνται!
-Μπορώ να τη φέρω. -Σε πιστεύουμε, Ογκουστίν.
Πήγες πέντε φορές στο μπάνιο; Είδες κάποιον;
'Ακουσες τη μητέρα να σηκώνεται.
Τα πόδια σου είναι μια χαρά. Εσύ σηκώθηκες;
Γύρω στη 1:00.
Πήγα στο σαλόνι να πάρω το πλεκτό μου.
Νομίζω ότι άκουσα φωνές απ'το δωμάτιο του Μαρσέλ.
Δεν κατάλαβα ποιος φώναζε, νόμιζα ότι ήσουν εσύ Γκαμπί.
'Ακουσες φωνές και νόμιζες ότι ήμουν εγώ. Ευχαριστώ!
Εσύ άκουσες τις φωνές, Λουίζ;
'Οταν πήγα τα μεσάνυχτα τσάι στον κύριο, ήταν μόνος.
Είδες κάποιον;
Ναι, τη δεσποινίδα Ογκουστίν.
-Είπες ότι δεν είδες κανέναν. -το ξέχασα.
-Πήγα να πιω νερό. -'Η στο δωμάτιο του Μαρσέλ!
Τι έγινε;
Θα ήξερες, αν κοιμόσουν με τον μπαμπά.
-Με κρίνει η ίδια μου η κόρη! -Γι'αυτό δεν έκανα παιδιά.
Κανείςάντρας δεν στο ζήτησε.
-Σανέλ, πότε έφυγες; -Γύρω στα μεσάνυχτα.
-Πρινή μετά το τσάι; -Αφού ο κύριος ζήτησε τσάι.
-Πόση ώρα μετά; -Σε πέντε λεπτά. Ταχτοποίησα.
'Ηθελε να το πάει η Λουίζ.
Γιατί ήθελες να το πας εσύ;
Ο κύριος το ζήτησε από μένα, ήταν φυσικό.
Αρχίζω να καταλαβαίνω το παιχνίδι σου.
Καλύτερα να με πείτε ανήθικη, παρά δολοφόνο.
Αυτά τα δυο πάνε μαζί. Ανήθικη και δολοφόνος.
Ας λείπουν οι υπαινιγμοί.
Πιερέτ, πού ήσουν χτες τη νύχτα;
Επισκέφτηκα κάποιον για δική μου υπόθεση...
που δεν έχει σχέση μ'αυτή την τραγωδία.
Σίγουρα δεν είδες τον Μαρσέλ;
'Αρα είσαι η τελευταία που τον είδε ζωντανό, Λουίζ.
Είναι κακό αυτό; 'Ισως κατηγορηθώ για φόνο;
Τότε, καλύτερα να μιλήσω. Συγνώμη, δεσποινίς Πιερέτ.
το περίμενα.
Πήγα το τσάι στον κύριο κι ήταν εκεί η αδερφή του.
'Αρα, είπες ψέματα, Πιερέτ. Γιατί ήσουν με τον άντρα μου;
'Ηθελα να του μιλήσω. 'Ημουν στεναχωρημένη.
Μιλούσατε δυνατά; Τσακωνόσασταν;
'Οχι, γελούσαμε.
Κι η μητέρα νόμισε ότι ήμουν εγώ. Σπουδαία μάρτυρας!
'Ακουσες τη συζήτηση;
'Εφυγα αμέσως, με τον δίσκο.
Τι έκανες μετά, Πιερέτ;
- Μιλήσαμε. Και σε λίγο έφυγα. -'Ετσι είναι.
Την είδα απ'το παράθυρο της κουζίνας.
Είπε κάτι;
Θα σας πω, για να μ'αφήσετε ήσυχη.
Μου είπε να μη μιλήσω και μου έδωσε 10.000 φράγκα.
Και το μετανιώνω, τσούλα! Πηδιέσαι με πολλούς!
το ξέρεις, αφού κοιμόμαστε με τους ίδιους!
Με δωροδόκησε, επειδή άκουσα τι είπε στον κύριο.
-Τα λεφτά ή θα σε σκοτώσω! -Είπα, ''Θα σκοτωθώ.''
-'Οχι, ''Θα σε σκοτώσω.'' - Φτωχή, Λουίζ!
Ο λόγος σου δε μετράει. Είσαι υπηρέτρια.
-Κι εσύ είσαι πουτάνα! -το προτιμώ.
Σταματήστε! Θα τρελαθούμε!
Τα σιχάθηκα όλα αυτά! Πάω να σταματήσω κάποιο αμάξι.
Δεν υπάρχει αμφιβολία. Κάποια είναι η δολοφόνος.
Κάποια από σας τις εφτά.
Επιθεωρήτρια Σουζόν, ξεχάσατε ν'ανακρίνετε κάποια.
-Ποια; -Εσένα.
Ξέρεις τι κάναμε όλες χτες, αλλά δεν είπες τι έκανες εσύ.
-Αφού ήρθε σήμερα το πρωί. -Λάθος, μητέρα.
Είδα τη Σουζόν εδώ χτες.
-Πότε την είδες; -Τη νύχτα.
Πήγαινες στο δωμάτιο του μπαμπά στις 4:00 το πρωί.
Δεν σκότωσα τον πατέρα μου! Τ'ορκίζομαι!
Πρέπει να δώσεις εξηγήσεις! Είναι συνταρακτική αποκάλυψη!
Πήρα το τρένο μια μέρα νωρίτερα.
Τη νύχτα, μπήκα κρυφά.
Πήγα να δω τον μπαμπά, να του πω κάτι σημαντικό.
Μόνο σ'αυτόν.
Χωρίς την έγκρισή του, δε θα είχα επιστρέψει.
'Ηταν υπέροχος.
Κακόμοιρε μπαμπά...
Υποσχέθηκε να με βοηθήσει, είπε να γυρίσω στον σταθμό...
και να επιστρέψω την επομένη. τον υπάκουσα. Αυτό είναι όλο.
Τι του είπες;
Μίλησέ μου, γλυκιά μου!
Περιμένω παιδί.
Κυρία!
-Δεν έφερες βοήθεια; -Η πύλη δεν ανοίγει.
Δε μπορούμε να φύγουμε! Είμαστε αποκλεισμένες!
-Συγγνώμη που τους το είπα. -Η μαμά έπρεπε να το μάθει.
Θα κάνεις παιδί;
Πώς είναι ο αγαπημένος σου; Μοιάζει του μπαμπά;
Είναι ψηλός, ξανθός, με πράσινα μάτια.
Αγάπη μου, φίλε μου. Μόνο εσένα ονειρεύομαι.
Αγάπη μου, φίλε μου. Μόνο για σένα τραγουδάω.
Αγάπη μου, φίλε μου. Δε ζω χωρίς εσένα.
Αγάπη μου, φίλε μου. Και δεν ξέρω γιατί.
Είσαι το μόνο αγόρι που γνώρισα.
Κανείς δε με κάνει να νιώθω όπως εσύ.
Δεν υπάρχει λόγος να κάνω συγκρίσεις.
Για μένα υπάρχεις μόνο εσύ.
Μόνο τ'όνομά σου προφέρω.
Είσαι η αγάπη, ο φίλος μου. Μόνο εσένα ονειρεύομαι.
Αγάπη μου, φίλε μου. Μόνο για σένα τραγουδάω.
Αγάπη μου, φίλε μου. Δε ζω χωρίς εσένα.
Αγάπη μου, φίλε μου. Και ξέρω πολύ καλά γιατί.
Ποτέ δεν ξέρεις μέχρι πού φτάνει η αγάπη.
Νόμιζα ότι θα σ'αγαπούσα για πάντα.
'Εφυγα και σ'άφησα. Δε γινόταν αλλιώς.
Μερικές φορές τραγουδάω μόνο για σένα.
Αλλά άρχισα να ξεχνάω τους στίχους.
Είναι ωραίος;
-τον αγαπάω πολύ. -Τυχερή. Τι δουλειά κάνει;
-Δουλεύει σε τράπεζα. -Είναι δική του;
'Εχει αμάξι; Είναι απένταρος;
Πιστεύεις ότι τα λεφτά φέρνουντην ευτυχία;
'Εχει αδερφό; Κρίμα!
Είσαι πολύ μικρή γι'αυτά.
Πολύ μικρή... 'Ολο το ίδιο τροπάρι.
'Ολοι με περνάτε για μωρό! Βαρέθηκα!
''Μη διαβάζεις, μην πετάς πέτρες, μην καπνίζεις.''
Συνέχεια, ''μη''!
Μου κάνεις κήρυγμα μετά απ'αυτό που έπαθες;
Για να μην κάνεις τα ίδια. Σε προστατεύω.
Με προστατεύεις; Μην ανησυχείς για μένα!
Θα μου πεις κι άλλο συνταρακτικό νέο;
-Στα είπα όλα. -Μια τσούλα...
-Είσαι μια τσούλα. -Αυτά συμβαίνουν.
'Ισως στον κύκλο σου! Εμείς πρώτα παντρευόμαστε.
Αυτά δεν υπάρχουν πια. Λέγεται, ''πρόοδος''.
-Μήπως πρέπει να τη συγχαρώ; -Δείξε λίγη κατανόηση.
-Δε θέλουμε τη συμβουλή σου. -Προσπαθώ να βοηθήσω.
Νομίζω ότι κι ο αδερφός μου σε παντρεύτηκε έγκυο.
Μάζεψε τη γλώσσα σου!
Ευτυχώς που βρέθηκε ο Μαρσέλ.
'Οπως στ'αστυνομικά. Κάποια λέει ψέματα. Είναι δολοφόνος.
Αλλά κι οι άλλες λένε ψέματα, για διαφορετικούς λόγους.
Η δολοφόνος θα βρεθεί, αν πούμε όλες τα μυστικά μας.
Ακούστε...
'Εχω κάτι να πω.
Η καρδιά της!
Σανέλ, βράσε νερό! Σουζόν, φέρε το φάρμακό της!
-Πού είναι; -Στο κομοδίνο της.
Με μια ένεση θα συνέλθει. Λουίζ, φέρε το φαρμακείο.
Δεν κάνω ενέσεις. Εγώ είμαι υπηρέτρια.
Μόνο εσύ ξέρεις! Είναι έγκλημα ν'αρνηθείς!
Φροντίζω για το σπίτι, τη μπουγάδα και το φαγητό.
Μπορεί να πας φυλακή που αρνείσαι να βοηθήσεις.
Ο καθένας πρέπει να είναι στη θέση του.
Αν δικαστής έκανε το γιατρό κι ο μπακάλης, τον υπουργό;
'Ασε τις θεωρίες σου! Διέταξα να κάνεις την ένεση!
Δε μ'ενδιαφέρει η τάξη σου, ούτε ο μπακάλης...
Η κυρία ξέρει για τηντάξη μου;
Αφού πρόκειται για διαταγή...
θα εκτελέσω την επιθυμία της κυρίας μου.
Δε βρίσκω τίποτα!
-Αλλάζει θέση στα πράγματα. -Η θεία είναι πολύ χλωμή.
-δεν το κάνει ψέματα; -Θα συνέλθει.
το φάρμακό της εξαφανίστηκε.
Κάποιοςθα θέλει να πεθάνει.
Πώς νιώθεις, καλή μου;
-Η καρδιά μου σταμάτησε! -Θα ξεκινήσει πάλι.
Θα πεθάνω! Την ένεσή μου! Θα πεθάνω!
Δε θα πεθάνεις. Λιποθυμάς συνέχεια!
-Γιατί δεν κάνετε κάτι; -Δε βρίσκουμε το φάρμακό σου.
Δε θέλαμε να στο πούμε.
Μ'αφήνετε να πεθάνω! Σαντο σκυλί στ'αμπέλι!
Δε θα μου κάνετε την ένεση. 'Ετσι δεν είναι;
Πολύ καλά! Θα τα τινάξω! Μόνη κι αβοήθητη!
Με άρρωστη κι άδεια καρδιά! Ολομόναχη!
Μαρσέλ, μόνο εσύ άξιζες... Η κακία σας τον σκότωσε!
''Η Γόνδολα των Εραστών''. 'Ογδοο κεφάλαιο.
-Βρήκα το φάρμακο! -Γ ρήγορα!
-Πού το βρήκες; -Κάτω από ένα κρεβάτι.
-το δικό σου, μαμά. -Αδύνατον!
-Θέλουννα μ'ενοχοποιήσουν. -Αναμφίβολα.
'Οποια το έκανε αυτό μισεί την οικογένεια.
-Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση. -Πάλι εμένα κατηγορείς;
'Οχι συγκεκριμένα.
Ο Μαρσέλ σ'έβαλε στη διαθήκη. Σου αφήνει 2.000.000.
-Με σκέφτηκε ο Μαρσέλ; -Μην κάνεις την αθώα.
'Ηξερες ότι θα πήγαινε να δει τον δικηγόρο του.
Κι αφού βεβαιώθηκες ότι θα πάρεις μερίδιο...
Εγώ έχω άλλη εξήγηση.
Θα μ'έβαζε στη διαθήκη του κι ήθελες να μην το κάνει.
-Τι φρίκη! -Συντάχθηκε η διαθήκη;
Αν ναι, ενοχοποιούμαι. Αν όχι, ενοχοποιείσαι.
Ξέρω την απάντηση.
Δεν συντάχθηκε.
το συζήτησα με τον μπαμπά χτες.
Είπε, ''Χαίρομαι που μου το είπες.''
''Θα δω τον δικηγόρο αύριο. Δε θα σε ξεχάσω.''
Σαννα λες, ''Είμαι αθώα, θα κληρονομούσα τον μπαμπά.''
Και κατηγορείς εμένα! Είσαι ένα τέρας, Σουζόν!
-Απλώς ανέφερα ένα γεγονός. -τολμάς να μου κάνεις μάθημα;
Κοίταξέ με! Επανάλαβε αυτό που είπες!
Γιατί είσαι τόσο σκληρή, αφού πέρασες τα ίδια;
Δε θα το ξεπεράσω ποτέ αυτό!
-Υπέροχο μελόδραμα! -Σκάσε!
-Πού ήσουνχτες τη νύχτα; -Θα τα πω στην αστυνομία.
Σίγουρα με άντρα.
Θα πεθάνω! Γρήγορα!
Δε θα πεθάνεις. Θα σου κάνουν τώρα την ένεση.
Νιώθω καλά...
Είδα και κάτι άλλο κάτω απ'το κρεβάτι σου.
Τις βαλίτσες σου έτοιμες.
-Θα έφευγες; -Δε σε αφορά.
Πες μου ένα πράγμα.
Ο μπαμπάς ήταν ο αληθινός πατέρας μου;
- Δε θέλω να το συζητήσω. -'Εχω δικαίωμα να μάθω.
'Ησουν έγκυος, όταν παντρεύτηκες τον μπαμπά.
Πες μου!
Δεν έχει σημασία πια.
Ανήκει στο παρελθόν.
Ο Μαρσέλ σε μεγάλωσε σαν πραγματική κόρη του.
Ποιος είναι ο πατέρας μου;
Κάποιος που αγαπούσα.
'Εχεις τα μάτια του. Και τα ζυγωματικά του.
Τις εκφράσεις του.
Συχνά συγκινούμαι, ότανχαμογελάς.
Βλέπω εκείνον μέσα από σένα.
Πού βρίσκεται τώρα;
Πέθανε, πρινγεννηθείς.
Σε τροχαίο.
τον σκέφτομαι κάθε μέρα.
Σε κοιτάζω...
Είσαι κοντά μου κι αυτό μου δίνει χαρά...
και λύπη.
Η Λουίζ δεν ήθελε να της κάνει την ένεση.
-Αυτό είναι ύποπτο. -Αφήστε τηνήσυχη.
Γιατί να σκοτώσει τον κύριο;
Επειδή δεν υπάρχουν πια καλές υπηρέτριες.
Δεν καταλαβαίνω κάτι, Σανέλ.
Είπες ότι έφυγες τα μεσάνυχτα.
Είδα το παλτό σου κρεμασμένο, γύρω στη 1:30...
όταν κατέβηκα να πάρω το πλεκτό μου απ'το σαλόνι.
Συνήθως μιλάς πολύ. Απάντησέ μου!
Ναι, πες μας.
-Γύρισα γύρω στη 1:00. -Γιατί δε μας το είπες;
Φανταζόμουν ότι θα είχε βρεθεί η ένοχη.
Γιατί γύρισες μετά τα μεσάνυχτα;
'Εψαχνα την Πιερέτ.
Και ήταν στο δωμάτιο του μπαμπά στη 1:00;
Τι ήθελες την Πιερέτ τέτοια ώρα;
-Δε μπορώ να σας πω. -Συμφωνήσαμε να τα πούμε όλα.
Αγαπώ την Πιερέτ και ήθελα να την προστατέψω.
Είναι λεσβία!
δεν το πιστεύω. Σ'αρέσουν οι γυναίκες;
Γιατί; Απαγορεύεται; Σας απογοήτευσα ποτέ;
Χρειάζεσαι θεραπεία.
Η ιδιωτική ζωή της Σανέλ δε μας αφορά.
Οι αμαρτωλές πάνε μαζί!
Κράτα τη γνώμη σου για σένα! Πού είχαμε μείνει;
Από τι ήθελες να προστατέψεις την Πιερέτ;
Ζήλευα που αγαπούσε τον Μαρσέλ.
- Νέες αποκαλύψεις! -'Ημαστε απλώς αδέρφια.
-Μπορεί όταν ήμαστε παιδιά... -Εξαρτάται απ'την οικογένεια!
Συγχώρεσέ με, Πιερέτ.
Σ'εμπιστευόμουν απόλυτα! Μεγάλωσες τις κόρες μου!
Δεν έκανα τίποτα κακό.
Χωρίς εμένα, κανείς δε θα τις φρόντιζε!
Δεν ανέχομαι τέτοια λόγια. Ειδικά από κάποια σαν εσένα!
Θα τα πω όλα στην αστυνομία.
'Οπως θέλετε, κυρία. Δεν έχω τίποτε άλλο να κρύψω.
Για να μην είμαστε μόνοι, ζούμε μ'έναν σκύλο.
Γεμίζουμε το σπίτι λουλούδια ή πιστεύουμε στη θρησκεία.
Για να μην είμαστε μόνοι, ζούμε με τη φαντασία μας.
Αγαπάμε μια ανάμνηση, μια σκιά, οτιδήποτε.
Για να μην είμαστε μόνοι, ζούμε για την άνοιξη.
Κι ότανη άνοιξη περάσει, περιμένουμε την επόμενη.
Για να μην είμαι μόνη, σ'αγαπώ και σε περιμένω.
Κι έχω την ψευδαίσθηση ότι δεν είμαι ολομόναχη.
Για να μην είναι μόνα, κορίτσια αγαπούν κορίτσια.
Και κάποια αγόρια παντρεύονται άλλα αγόρια.
Για να μην είναι μόνοι, κάποιοι κάνουνπαιδιά.
Παιδιά που είναι μόνα, όπως όλα τα παιδιά.
Για να μην είμαστε μόνοι, χτίζουμε εκκλησίες.
Κι όλες οι μοναχικές ψυχές προσεύχονται σ'ένα αστέρι.
Για να μην είμαι μόνη, σ'αγαπώ και σε περιμένω.
Κι έχω την ψευδαίσθηση ότι δεν είμαι ολομόναχη.
Αφού θέλετε όλη την αλήθεια, θα ήθελα να προσθέσω...
κάτι που δεν ξέρετε.
Τι πράγμα;
Ο Μαρσέλ κι η Λουίζ γνωρίζονται εδώ και 5 χρόνια.
Πέντε χρόνια με κρυφές συναντήσεις και ταξιδάκια.
Χρειαζόσουν καμαριέρα και προσελήφθη η Λουίζ.
-Εξυπηρέτηση ''κατ'οίκον''. -Εσύ κοίτα τη δουλειά σου!
'Ηξερες τον κύριο;
Συμφωνήσατε να προσληφθείς;
Θέλαμε να είμαστε μαζί.
Απορώ που του άρεσες. Δεν είσαι τίποτα ξεχωριστό.
Μάλλον είχε βαρεθεί τις ξεχωριστές γυναίκες.
-Σε πλήρωνε; -Μόνο τα λεφτά σκέφτεστε;
-Αν αυτό φαντάζεστε... -Θέλω να μάθω!
Δεν κάνει κακό λίγη φαντασία.
Ο Μαρσέλ ένιωθε πρωτόγνωρη ηδονή μαζί μου.
-Με τρόπους που δεν θέλατε. -Να λείπουν οι χυδαιότητες!
Είναι τόσο κακό να παραδίνεσαι απόλυτα;
Είναι ό,τι πιο όμορφο μπορεί να κάνει κανείς.
Δεν ακολούθησες την κλίση σου, έπρεπε να γίνεις καλόγρια!
Μιλάω για την αγάπη κι εσείς γελάτε.
Η κυρία δε χαίρεται που έκανα ό,τι μου έλεγε...
και την απάλλαξα από κάποια συζυγικά καθήκοντά της;
-Πέσαμε στο ίδιο κρεβάτι. -Σκάσε!
-Είναι μπροστά οι κόρες μου! -Δε θέλατε να πω την αλήθεια;
Ο κύριος πέθανε, αλλά πάντα θα σας υπηρετώ πιστά.
Υπέροχα!
'Ολα είναι πολύ ωραία!
τον φτωχό Μαρσέλ! 'Ολες τον στεναχωρήσατε.
-'Ηθελες να τονπαρηγορήσεις; - Σε μένα ξεσπάς;
'Επιασες τον Μαρσέλ να σ'απατάει με τη Λουίζ...
και πήρες εκδίκηση!
Πώς τολμάς! Τα κορίτσια!
Η Κατρίν είναι κακιά, τεμπέλα. Την κατέστρεψαν τα βιβλία.
Κι η Σουζόν γκαστρωμένη! Αλλά κάνει την ανακρίτρια!
Παλιά τα κορίτσια είχαν αξιοπρέπεια!
Τώρα βγαίνουν, καπνίζουν, φοράνε παντελόνια...
και γκαστρώνονται από δω κι από κει! Θλιβερό!
Τις παραμέλησες και τώρα το πληρώνεις!
-Γιατί δεν έκανες εσύ παιδιά; -Εμένα με σεβάστηκαν!
-Η θεία είναι παρθένα; -Ποιος θα την ήθελε;
Γκαμπί, μηντην πληγώνεις. Παραλίγο να πεθάνει!
Πάψε να την προστατεύεις. Και να μου κάνεις κήρυγμα.
Αλκοολική μέγαιρα που κάνεις την ανάπηρη χήρα!
Είσαι ψεύτρα, υποκρίτρια και γεμάτη απληστία.
-Δεν έπρεπε να σε φέρω εδώ. -Αχάριστη κόρη!
Πώς τολμάς; Δολοφονήθηκε ο άντρας σου!
'Οπως ο πατέρας!
Εσύ τον δηλητηρίασες. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Η καρδιά μου!
Τα κατάλαβα όλα!
Σχεδόν.
Θέλω μια τελευταία απόδειξη. Μην κουνηθεί καμιά!
Πρέπει να ελέγξω κάτι έξω. Δώστε μου δυο λεπτά...
και θα εξηγήσω πώς πέθανε.
-Την πιστεύετε; -Κάτι ξέρει.
Δε θα έφευγε καμιά μας και την αφήσατε να φύγει.
-Θα το σκάσει! -Αυτή το έκανε;
το φαντάστηκα! Θέλει να ξεφύγει.
Ξανάρχεται! Ας κρυφτούμε!
'Οπως το φαντάστηκα...
Πού είναι; Πού πήγαν;
Πού είστε;
-Πέθανε; -Επειδή ήξερε.
'Ενα πράγμα είναι σίγουρο. Δεν είναι η δολοφόνος.
Μίλησέ μου.
Ξέρεις κάτι, το ξέρω.
Δε μιλάει.
Με τρόμαξες.
-Συνήλθε η Σανέλ; -Η σφαίρα δεντην πέτυχε.
-Αλλά δε μιλάει. -Δενήθελε να τη σκοτώσει.
'Η έχει μυωπία. 'Ηταν εύκολο να την πετύχει.
'Ισως δε φορούσε γυαλιά.
Τη φόβισε, για να μη μιλήσει.
-Πάντως, είμαι πτώμα. -Απ'τις υπηρεσίες στον κύριο.
'Ισως.
Εσείς τ'ακούτε όλα, σίγουρα θ'ακούσατε τα βογγητά του.
Δεν ξέρω.
Αφού λέμε γι'αυτό...
Θα ήθελα να σε ρωτήσω κάτι.
-'Οχι, ξέχασέ το. - Ρωτήστε με.
'Ηθελα να σε ρωτήσω πώς...
Πώς ξελογιάζεις έναν άντρα;
Ρωτάτε εμένα, την υπηρέτρια, πώς ξελόγιασα τον Μαρσέλ;
Ξέρετε, δεσποινίς...
Η θηλυκότητα, η γοητεία...
κι η τέχνη του ξελογιάσματος δεν μαθαίνεται.
το έχεις ή δεν το έχεις.
Μπορούν όλες να προσπαθήσουν. Τα μαλλιά, τα γυαλιά...
Δεν υπάρχει λόγος να κοιτάς πίσω.
Ο πίνακας σβύστηκε, χάθηκε η κιμωλία.
Δεν έμεινε κανένα ίχνος.
Ζω τη ζωή, κορώνα-γράμματα! 'Ο,τι νιώθω, κορώνα-γράμματα!
'Ο,τι κι αν γίνει, είναι το ίδιο για μένα!
'Αλλοτε τα καταφέρνω, άλλοτε την ''πατάω''!
Θέλω να ζω, κορώνα-γράμματα! Οι έρωτες, κορώνα-γράμματα!
'Ολα θολά, κορώνα-γράμματα! Τα ρισκάρω όλα!
Καμιά φορά χάνομαι, αλλά βρίσκω τον δρόμο μου.
Κάθε μέρα, μπροστά στον καθρέφτη...
εμφανίζονται κάποια όνειρα κι άλλα εξαφανίζονται.
Είναι χαμένος χρόνος.
Ζω τη ζωή, κορώνα-γράμματα! 'Ο,τι νιώθω, κορώνα-γράμματα!
Η αίσθηση, κορώνα-γράμματα! Χωρίς δισταγμό.
'Αλλοτε τα καταφέρνω, άλλοτε την ''πατάω''!
Δε μπορώ.
Δε μπορώ να το κάνω αυτό.
Φτωχή μου, θεία Ογκουστίν! Γούσταρες κι εσύ τον μπαμπά.
-Κρίμα, ήθελε την υπηρέτρια! -Είσαι κακιά σαντη μάνα σου!
Ελπίζω να μην είμαι παρθένα στηνηλικία σου.
Αρκετά! Πάμε να φύγουμε!
Δεν αντέχω να με ταπεινώνουν!
Μαμά, μ'ακούς; Πες κάτι!
Πώς ήταν το μαχαίρι στην πλάτη του Μαρσέλ;
Η Λουίζ λέει στιλέτο, αλλά μπορεί να λέει ψέματα.
Η λεπίδα ήταν στο σώμα του, πώς μπορούσε να ξέρει;
Πάψε να βασανίζεσαι!
Δεν είναι πια πρόβλημά μας. Ας φτιάξουμε τα πράγματά μας.
Αν δεν ήταν κοκκάλινη η λαβή, αλλά φιλντισένια;
Δε μπορεί να ήταν μαχαίρι του ψαριού!
Ταράχτηκες μ'αυτό που είπε η Γκαμπί.
- Τι είπε; -'Οτι σκότωσες τον μπαμπά.
Πού είναι τ'αστείο; Είναι τερατώδες ψέμα.
Δεν είναι τερατώδες ψέμα.
-Είναι η αλήθεια. -Τρελάθηκες τελείως;
Γιατί να σκοτώσεις τον μπαμπά;
Υπάρχουν διάφορα είδη γυναικών, Ογκουστίν.
Και διαφορετικές εποχές, διαφορετικές γενιές.
Ο πατέρας σου...
Ο πατέρας σου μου πρόσφερε άνετη ζωή, χωρίς προβλήματα.
Είχα ό,τι ήθελα, έκανε όλα τα καπρίτσια μου.
Τότε άρχιζε την καριέρα του...
αλλά ήθελε να γίνει πλούσιος.
Δε μπορείς να το φανταστείς.
'Ηταν εξαίρετος.
Μου φερόταντρυφερά και με σεβόταν.
'Ενας αληθινός κύριος.
Αλλά δεν τον άντεχα!
Φαντάζεσαι να ζεις με κάποιον που δεν αγαπάς;
Και που δε μπορείς να του βρεις ψεγάδι;
Και να ξέρεις ότι θα είσαι για πάντα μαζί του!
Τότε, δεν υπήρχαν διαζύγια.
Είναι αλήθεια.
Σου στέρησα τονπατέρα σου. Και την περιουσία του.
Αυτό με πονούσε περισσότερο.
Αυτό σε πονούσε περισσότερο;
Λες ότι υπέφερες εσύ;
τολμάς να το λες αυτό...
όταν εγώ δεν ξεπέρασα ποτέ τονθάνατό του;
Συγχώρεσέ με.
-Θα σε σκοτώσω! -Κάν'το!
-Με τα ίδια μου τα χέρια! -Κάν'το, γρήγορα!
Σταμάτα! Τι κάνεις;
-Σκότωσε τον μπαμπά! -το ξέρω, αυτό δεν αλλάζει!
Σκότωσέ με!
Είναι τρελή! Πέρασα όλη τη ζωή μου με μια τρελή!
Τη φρόντιζα, τη χάιδευα, τη φιλούσα! Κι είναι τρελή!
-Σταματήστε κι οι δυο! -Είναι τρελή!
-Σκότωσέ με! -Αρκετά!
- Πέθανε; -'Οχι. 'Ανοιξε τη ντουλάπα.
Θα ηρεμήσει εκεί μέσα.
Τα βαρέθηκα όλα αυτά!
Τα βαρέθηκα!
Τι έχεις; Είσαι ταραγμένη.
Γιατί δε μου το είπες ποτέ;
Σε προστάτευα.
Κατέστρεψα τη ζωή μου.
Είσαι απλώς κουρασμένη.
Πήγαινε να κοιμηθείς.
Τι μέρα!
Νιώθω ότι μεγάλωσα 10 χρόνια σε μια μέρα.
Κι εγώ. Νιώθω ωραία.
Νιώθω γυναίκα...
αντί για παιδί που δεν του δίνουν σημασία.
Τώρα μ'ακούνε. Μέχρι και φοβούνται τι θα πω.
Ευτυχώς είναι καλά η Σανέλ. Μάθαμε τόσα φρικτά πράγματα.
-Περίεργο που δε μιλάει. -Δε μπορεί ή δε θέλει.
-Κάποιον καλύπτει. -Αμφιβάλλω.
Λες η γιαγιά να δηλητηρίασε τον παππού;
Δεν ξέρω, ελπίζω όχι.
Μισούνται πολύ και θέλουν η μια το κακό τηςάλλης.
Ελπίζω να μη γίνουμε ποτέ έτσι.
Πώς είναι να κοιμάσαι μ'ένα αγόρι;
-Δεν ξέρεις πώς γίνεται; -Ξέρω. Αλλά πώς νιώθεις;
'Ενιωσες ευχαρίστηση;
Υπάρχουν διάφοροι βαθμοί ευχαρίστησης...
'Αφησέ τα αυτά. Πώς τα πας στο σχολείο; Με τ'αγγλικά;
-Ντρέπεσαι ν'απαντήσεις. -Πάψε πια τις ερωτήσεις!
Σου έγινε έμμονη ιδέα.
Δενήξερα ότι είσαι παγοκολώνα.
Τι θες να πεις;
Εννοώ, τελείως ψυχρή. 'Οτι δε νιώθεις ηδονή.
'Ασε με!
Σε προειδοποιώ! Δε μπορείς να με χτυπάς, είμαι μεγάλη!
Αντο ξανακάνεις, θα πω στο φίλο σου ότι είσαι ψυχρή!
Δε με νοιάζει. Δεν είσαι αληθινή αδερφή μου.
Η μαμά μου είπε ότι ο μπαμπάς δεν είναι ο πατέρας μου.
-Δεν είναι αλήθεια! -Καλύτερα που δεν είναι.
Πώς το λεςαυτό;
Ορκίζεσαι να μην το πεις;
Ορκίζομαι.
το παιδί που περιμένω...
Είναι του Μαρσέλ.
Λουίζ, το παλτό μου.
'Αφησέ το εκεί. 'Οχι, εδώ.
Τι σκαρώνεις, Λουίζ; Κάνεις την κυρία του σπιτιού;
Βαρέθηκα να είμαι υπηρέτριά σας.
το λες καθαρό αυτό; Δώσε μου το πανί. Πρέπει να λάμπει.
Είσαι τρελή! Πού νομίζεις ότι βρίσκεσαι;
Σ'ένα σπίτι που δε διευθύνεται σωστά.
Η κυρία του είναι επιπόλαιη κι ανεπαρκής.
Πώς τολμάς να με κρίνεις; Είσαι υπάλληλός μου!
Δεν έγινα από ανάγκη, ούτε για τον κύριο.
Αλλά για χάρη σας, κυρία.
Σήμερα μ'απογοητεύσατε με την αδυναμία...
και την ανεπάρκειά σας.
Ποια είναι αυτή; Η προηγούμενη κυρία σου;
Τη σεβόσουν;
Ναι, την αγαπούσα.
Δεν ξέρω τι να σκεφτώ.
Η Σανέλ δε μιλάει. Η Ογκουστίν κλαίει συνέχεια.
Η μαμά παραληρεί κι η Λουίζ μεγαλοπιάστηκε.
-Πού είναι η Πιερέτ; -Δεν ξέρω.
-Ούτε κι εγώ. -Ελπίζω να μην έφυγε.
Νύχτα, με τόσο χιόνι;
Είναι επικίνδυνη. Απάντησε ψέματα σε όλες τις ερωτήσεις.
Καφέ, κυρία;
'Ηξερες ότι η Πιερέτ έφυγε;
Πού να πάει; Η πύλη είναι κλειστή. Δε θα σκαρφάλωσε.
-'Αφησε τα πράγματά της; - Η τσάντα της είναι εκεί.
Είχα δίκιο. Κι όλες κατηγορήσατε εμένα!
Πώς είναι δυνατόν;
Η Πιερέτ κι ο Μαρσέλ τσακώθηκανχτες.
Πήγε σιγά στο κρεβάτι της Σανέλ.
Γύρισε την αυγή και τον σκότωσε.
Αντί να φύγει, όπως είπε, περίμενε...
και ξαναγύρισε, δήθεν επειδή της τηλεφώνησαν.
-'Ετσι λες; - Είμαι σίγουρη.
Προσπάθησε να σκοτώσει ή να εκφοβίσει τη Σανέλ.
Κοιτάξτε, κυρία!
Ογκουστίν, τι έπαθες;
Τίποτα. 'Ηθελα απλώς να γίνω όμορφη.
-Δε μπορώ; -Ασφαλώς.
-το παλιό μου φόρεμα. -το δανείστηκα.
-Σε πειράζει; -Καθόλου.
Είσαι πολύ όμορφη. Χαίρομαι που σε βλέπω έτσι.
Απίστευτο! Τέτοια μεταμόρφωση!
Θα πρέπει να τη συνηθίσετε.
-Τι ήταν αυτό; -Ακούστηκε από πάνω.
-Η Πιερέτ θα μας σκοτώσει! -Τι θα κάνουμε;
Θα κρύψουμε το όπλο και θα την παρατηρούμε.
-Πού ήσουν, Πιερέτ; -Στο μπάνιο.
- Μίλησε η Σανέλ; -'Οχι, μην ανησυχείς.
-Τι έκανες στο μπάνιο; -Τίποτα ιδιαίτερο.
Ογκουστίν, είσαι σαν ηρωίδα αισθηματικού μυθιστορήματος.
-''Η Κυρία με τας Καμελίας''; - Δε σ'αρέσουν τα λουλούδια;
Μ'αρέσουν. Ειδικά οι καμέλιες. Δε μυρίζουν.
Γιατί με κοιτάτε όλες έτσι;
Αυτός είναι ο λόγος. 'Ηταν στην τσάντα σου.
Σίγουρα κάποια το έβαλε.
Αποδεικνύεται. Η αστυνομία δε θα βρει τ'αποτυπώματά μου.
-Ενώ όλες εσείς το πιάσατε. -Αυτό δεν το σκέφτηκα.
Η δολοφόνος μας απομόνωσε, να μην το μάθει η αστυνομία.
Πρέπει να φύγουμε οπωσδήποτε.
-Η πύλη είναι κλειστή. -Θα σκαρφαλώσουμε με σκάλα.
-Θα έρθω μαζί σου. -Πάμε!
Μαμά, πρόσεχε την Πιερέτ.
Γιατί χαμογελάς έτσι;
Θα έπρεπε να μ'ευχαριστείς που δε μίλησα.
- Για ποιο πράγμα; -'Εχεις εραστή.
- το τελευταίο σου εύρημα; -'Οχι, το πρώτο.
-το ήξερα από καιρό... -Και σκότωσα τον άντρα μου;
Δεν είπα αυτό. Θα ήταν πολύ απλό.
Αντο έκαναν όλες οι άπιστες, δε θα υπήρχαν πια σύζυγοι.
Ούτε εραστές, αφού πολλοί είναι και τα δυο.
Θέλουννα μου πάρουν αμάξια, κοσμήματα και γούνες.
Εσύ ποτέ.
Αφήνουνπεριουσίες στα πόδια μου.
Θέλουννα μου χαρίσουν το φεγγάρι. Εσύ ποτέ.
'Οποτε μου τηλεφωνούν, μου λένε ότι είμαι όμορφη.
Εσύ ποτέ.
Με ικετεύουν, με λατρεύουν. Αλλά με κάνουννα βαριέμαι.
το ξέρεις καλά.
Είσαι απλώς έναςάντρας.
Σαντουςάλλους, ξέρω ότι έτσι είναι.
Αλλά είσαι ο δικός μου άντρας.
Και σε συγχωρώ. Εσύ ποτέ.
Μου λένε ιστορίες και κάνω ότι τις πιστεύω.
Εσύ ποτέ.
Μου ορκίζονται πίστη για μια αιωνιότητα.
Εσύ ποτέ.
'Οταν μιλάνε για την αγάπη, λένε πολλά.
Εσύ ποτέ.
Δε με νοιάζουν τα λεφτά τους. Ούτε θέλω το φεγγάρι.
Δε μετανιώνω.
Είσαι απλώς ένας άντρας.
Σαν τους άλλους, ξέρω ότι έτσι είναι.
Αλλά είσαι ο δικός μου άντρας.
Και σε συγχωρώ.
Εσύ ποτέ.
Πώς να σ'αγαπήσει κάποιος;
Νομίζεις ότι εσύ είσαι πιο ποθητή;
Αυτό είναι ένα βίτσιο που το καλλιεργούμε, σωστά;
'Ετσι έκανες τη Σανέλ να σε θέλει;
-Και την ξελόγιασες; -Δε χρειαζόταν βοήθεια!
Οι άντρες με απογοήτευσαν.
Συχνά προτιμώ ένα γυναικείο άγγιγμα.
Η αγάπη μεταξύ γυναικών δεν είναι καθόλου ανήθικη.
Θα έπρεπε να το δοκιμάσεις, θα λυτρωθείςαπ'τουςάντρες.
Τόσο πολύ σε πλήγωσαν οι άντρες;
-Ακόμα κι ο Μαρσέλ; -Ειδικά ο Μαρσέλ.
'Εδινα στους άντρες αυτό που έπαιρνα από κείνους.
Είχα μόνο τον αδερφό μου. 'Οτανήρθα εδώ, δείλιασε.
Μ'έδιωξε, μου είπε να φύγω. Δε θα το ξεχάσω ποτέ αυτό.
τον ανάγκασα...
να με δει, να πληρώσει. Η Λουίζ άκουσε σωστά.
Τα λεφτά ή θα σε σκοτώσω!
Αν δε βοηθάς την αδερφή σου, πρέπει να το πληρώσεις.
'Ετσι ενοχοποιείσαι.
Δε δαγκώνεις το χέρι που σε ταιζει. Ούτε κι εγώ.
Με θεωρείςαθώα;
Είμαι σίγουρη.
Σ'ευχαριστώ που υπήρξες διακριτική.
Για χάρη των κοριτσιών μου.
Ξέχνα το. Οι γυναίκες πρέπει ν'αλληλουποστηριζόμαστε.
Θέλω να σου πω κάτι.
'Επρεπε να είχα φύγει.
Θ'άφηνα τον Μαρσέλ. Είχα έτοιμα τα πράγματά μου.
Αλλά δολοφονήθηκε τη νύχτα που θα έφευγα.
Τρομερό!
Φτωχέ Μαρσέλ...
Κι εγώ τι θ'απογίνω τώρα;
Θα σου δώσω τα χρήματα που σου αρνήθηκε ο Μαρσέλ.
Δε χρειάζεται. Είπα ψέματα. Δε μου τα αρνήθηκε.
-Γιατί δεν το είπες; -Δεν τα έχω πια.
Τα έδωσα. Σε κάποιον που αγαπώ.
Πληρώνω κι εγώ μερικές φορές.
'Ηθελε τα χρήματα για να πάει στο Μεξικό.
Για να πάει στο Μεξικό;
-Πόσα του έδωσες; -500.000 φράγκα.
- Σ'ένα φάκελο; -'Εναν μεγάλο μπλε φάκελο.
Τι έπαθες;
Μη μου πεις... Ποιος είναι ο εραστής σου;
Ο συνεταίρος του Μαρσέλ, ο Ζακ Φαρνού.
Ο Ζακ είναι ο εραστής σου;
-Αυτός είναι ο φάκελός μου. -Πάρ'τον.
Είναι άδειος. Πήραν τα λεφτά. Κάποιος ήξερε.
Μου έκλεψες τον Ζακ, όπως τον αδερφό μου!
Με την εμφάνισή σου!
Είμαι ξεπεσμένη αστή κι εσύ μια πόρνη! Θα σε σκοτώσω!
Αρκετά! Ακίνητη ή πυροβολώ!
Ρίξε! Δεν έχεις κότσια;
Εξαφάνισέ με, είσαι ειδική.
Τι κάνεις εκεί, μαμά;
Τίποτα!
Μιλούσαμε με την Πιερέτ.
-το βλέπουμε. -Δεν είναι αυτό που νομίζετε.
Δε νομίζουμε. Βλέπουμε!
-Κάνατε τίποτα με τη σκάλα; -Είναι πολύ ψηλά, έχει χιόνι.
-Θα πέφταμε στον δρόμο. -Παραλίγο να σκοτωθώ.
Αυτό είναι το παλτό μου! Κλέβετε όλες τα πράγματά μου.
-Η αδερφή μου, η υπηρέτρια. -Μου πάει το παλτό.
Δεν είναι αυτό το θέμα. Βγάλ'το!
Φέρε τη γιαγιά σου απ'τη ντουλάπα της κουζίνας.
Πήρε έναν υπνάκο.
Γιαγιά, είσαι καλά; Απάντησέ μου!
Πού βρίσκομαι; Τι έγινε; Δε θυμάμαι τίποτα.
Κάποια πράγματα καλύτερα να τα ξεχνάς.
Είδα ένα περίεργο όνειρο. 'Οτι είχε πεθάνει ο Μαρσέλ.
Δεν ήρθε η αστυνομία.
Δεν έπρεπε να σηκωθείς.
Αυτή η κωμωδία παρατράβηξε. Θα μιλήσω.
Ξέρει τα πάντα! Παίζει μαζί μας!
- Η εκδίκηση των υπηρετριών! -'Ενα οικογενειακό δράμα.
-Λοιπόν; Ακούμε. -Είναι μια παράξενη ιστορία.
Κατρίν, έλα εδώ.
Τα ξέρεις όλα, Σανέλ;
Πες τους τα, Κατρίν.
Ακούστε. Θα σας πω μια ωραία Χριστουγεννιάτικη ιστορία.
Κάποτε, ένας καλός άντρας ζούσε με οχτώ γυναίκες...
που τον βασάνιζαν.
'Εδινε αγώνα, αλλά πάντα τον νικούσαν.
Χτες, πήγε να ξαπλώσει πιο κουρασμένος...
πιο χρεοκοπημένος και πιο προδομένοςαπό ποτέ.
Κι οι οχτώ γυναίκες του άρχισαντη δράση τους.
Ευτυχώς, η κόρη του, Κατρίν, τα είδε και τ'άκουσε όλα.
Στις 10:00, Πρώτη Πράξη.
Η πεθερά του αρνείται να του δώσει τις μετοχές της.
Ξέρω ότι έχεις χρεοκοπήσει, θα σου έδινα τις μετοχές μου.
Αλλά μου τις έκλεψαν.
Η παλιόγρια μπορούσε να τον σώσει...
αλλά είπε ψέματα για να μην του δώσει χρήματα.
Στις 10:30, Δεύτερη Πράξη.
Η Ογκουστίν, η οχιά...
έρχεται να φλερτάρει και να κουτσομπολέψει.
Αγαπώ αληθινά την αδερφή μου...
Ας πούμε ότι είμαστε πολύ διαφορετικές.
Η θεία δε σκότωσε τον μπαμπά. Απλώς τον έκανε ν'αηδιάσει.
Αυτό δεν είναι έγκλημα.
Στις 11:00, ξαναρχίζει η επίθεση.
Η γυναίκα του, η μητέρα μου, του λέει ότι θα τον αφήσει.
Γι'αυτόν που τον κατέστρεψε, τον συνεταίρο του Ζακ Φαρνού!
Στις 11:30, η Λουίζ εμφανίζεται σαν ''βαμπ''.
Είναι ψεύτικη καμαριέρα, αλλά αληθινή διεστραμμένη.
Τα ταλέντα της κάνουν ερείπια τ'αφεντικά της.
Σε λίγο, μπαίνει η Πιερέτ, η αδερφή του μπαμπά.
Αρμέγει απ'τη γελάδα 500.000 φράγκα. Γερή μπάζα!
Ενώ η Σανέλ μαγεμένη απ'την πρώην στριπτιζέζ...
-Κάνει σκηνή ζηλοτυπίας. -Γύρνα αμέσως στο περίπτερο!
Και τέλος...
η Σουζόν, η κόρη του, φτάνει κρυφά απ'το Λονδίνο...
για να του πει ότι είναι έγκυος.
Και τώρα, καληνύχτα σας!
Ποια είδε μετά ο μπαμπάς; Ιδού η απορία.
Μ'ακούτε! Είστε όλο αφτιά! Είμαι η τελευταία που έμεινε.
-Κοριτσάκι μου! -Φτωχέ μπαμπά!
τον βρήκα να κλαίει στις 6:00 το πρωί.
Φρίκη να κλαίει ένας μπαμπάς. το έχετε δει ποτέ;
'Ενα μεγάλο δάκρυ κρεμόταν απ'τη μύτη του.
Είπε, ''Είσαι καλό κορίτσι.''
Βιβλιοφάγος, με βρόμικα χέρια, αλλά μόνο εσένα έχω.
Ορκίστηκα να τον κάνω ευτυχισμένο.
Αλλά συνέχιζε να κλαίει.
Είπε, ''Μακάρι να πέθαινα.''
τον λυπήθηκα...
Σκέφτηκα να τον γλιτώσω.
-Εννοείς ότι... -Σκότωσα τον μπαμπά;
Ποιος μίλησε για φόνο; Ο μπαμπάς δεν πέθανε ποτέ!
-Είναι ζωντανός! Εκεί μέσα! -Τι λες τώρα;
Οργάνωσα ένα μακάβριο σχέδιο για να σας ξεσκεπάσω όλες.
Τηλεφώνησα στην Πιερέτ. Χάλασα τηλέφωνο κι αμάξι.
'Εκρυψα τα φάρμακα, έκλεψα το όπλο και τα λεφτά.
Κι έκρυψα το κλειδί, να μείνει ήσυχος ο μπαμπάς.
Τα φρόντισα όλα. Και το ''χάψατε''!
Φοβηθήκατε. Μόνο η Σανέλ κατάλαβε κάτι.
Είδες τον μπαμπά στο παράθυρό του;
Συγνώμη, τρόμαξες με τ'όπλο, αλλά δεν έπρεπε να μιλήσεις.
'Επρεπε να λάμψει η αλήθεια και να πέσουν οι μάσκες.
Ο μπαμπάς είναι ζωντανός πίσω απ'αυτή την πόρτα!
Τα έμαθε όλα.
Γλίτωσε επιτέλους από σας.
Περιμένει τη μικρή Κατρίν να τον πάρει πολύ μακριά.
Μόνο εγώ τον αγαπάω αληθινά!
'Ακουσες αρκετά, μπαμπά;
'Ερχομαι. Δε θα σου κάνει κανείς πια κακό.
Θα σε προστατεύω, θα σ'αγαπώ. Θα σου δώσω τα πάντα!
Μπαμπά;
'Ηταν απλώς ένα αστείο...
Αυτή τη φορά τον σκοτώσατε στ'αλήθεια!
Ο άντρας δεν έχει ποτέ τίποτα στ'αλήθεια.
Τη δύναμή του, την αδυναμία ή την καρδιά του.
'Οταν ανοίγει τα χέρια του, η σκιά του κάνει έναν σταυρό.
'Οταν θέλει ν'αγκαλιάσει την ευτυχία, τη συνθλίβει.
Η ζωή του είναι παράξενος και επώδυνος αποχωρισμός.
Δεν υπάρχει ευτυχία στην αγάπη.
Η ζωή του μοιάζει με στρατιώτες χωρίς ψυχή...
που στολίστηκαν για μια άλλη μοίρα.
Γιατί να σηκωθούν το πρωί...
αφού η νύχτα τους βρίσκει αφοπλισμένους, αβέβαιους.
Πες αυτά τα λόγια και βάστα τα δάκρυά σου.
Δεν υπάρχει ευτυχία στην αγάπη.
'Ομορφη κι ακριβή αγάπη μου, πληγωμένη καρδιά μου.
Σε κουβαλάω μέσα μου σαν πληγωμένο πουλί.
Κι εσείς που μας βλέπετε να περνάμε...
Πείτε αυτά τα λόγια κι αναστενάξτε.
Που έχουν πεθάνει στα λαμπερά σας μάτια.
Δεν υπάρχει ευτυχία στην αγάπη.
'Οταν μαθαίνουμε να ζούμε, είναι ήδη πολύ αργά.
Οι καρδιές μας κλαίνε μαζί τις νύχτες.
Πρέπει να μετανιώσεις πικρά για να νιώσεις συγκινήσεις.
Πρέπει να δυστυχήσεις για ν'ακούσεις ένα τραγούδι.
Πρέπει να κλάψεις για τη μελωδία μιας κιθάρας.
Δεν υπάρχει ευτυχία στην αγάπη.
ΥΠΟΤΙΤΛΙΣΜΟΣ ΟDΕΟΝ S.Α.