Bravo, Raoul.
Kom hier, Kiki.
Zag je dat?
Hij is fantastisch. Vind je niet? - Ik heb er geen verstand van.
Jeanne Tournier wist niets van polo. Ze ging alleen met Maggy mee.
Ze waren jeugdvriendinnen en opgegroeid in de provincie.
Maggy was getrouwd en leidde een schitterend leven in Parijs.
Jeanne was in Dijon gebleven...
...en getrouwd met Henri Tournier, eigenaar van de lokale krant.
Henri hield van zijn vrouw, maar wijdde zich vooral aan z'n krant.
Zo verstreek een aantal jaren.
Aangemoedigd door haar man...
...bezocht ze sinds kort twee keer per maand haar vriendin Maggy in Parijs.
Ze maakte plezier, ontmoette mensen en kreeg geruststellende complimenten.
Bij Maggy had ze Raoul Flores ontmoet.
Hij heeft nog nooit zo goed gespeeld.
Hij is onverslaanbaar. Bravo, Raoul.
Je was fantastisch, Raoul. - Hier.
Wat zie je er mooi uit. Hoe doe je dat toch?
Heb je je niet te veel verveeld? - Absoluut niet.
We hadden bijna door jou verloren. - Hoezo?
Ik was afgeleid en dacht alleen aan jou.
Hou je nog een beetje van me? - Ja, ik hou van u.
U? - Ik ben het niet gewend om te tutoyeren.
Ik ga me omkleden. Ik ben over vijf minuten terug.
Kijk me eens aan.
De liefde staat je goed. Je bent onherkenbaar.
Dag, madame. - Goedenavond, Coudray.
Alles goed? - Alles in orde.
Ik ben doodop. - Dan moet u gaan rusten.
Catherine. - Mama.
Lieverd. Niet zo snel. Straks val je nog.
Hallo, lieverd. Ben je lief geweest?
Dag, Marthe. - Goedenavond, madame.
Hebt u een ander kapsel? - Nee, hoor.
Jawel, je haar zit net als bij m'n pop. - Die heks? Nou dank je wel.
Waar is papa? - Hoor je hem niet?
Ik kom je zo welterusten zeggen, hè?
Goedenavond. - Dag, lieverd.
Wat ben je hartelijk.
Hartelijk? Ik ben altijd zo.
Stoor ik je?
Ik stoor je altijd, hè?
'Altijd' is een woord voor vrouwen. Heb je je geamuseerd in Parijs?
'Je amuseren' is iets voor mannen. - In plaats van grappig zijn...
Ten eerste ben ik niet grappig en ten tweede kan ik niet anders.
Jawel, kijk hoe het met het eten staat.
Ik ga al. Ik verkleed me snel en ben binnen twee seconden terug.
'Snel' en 'binnen twee seconden' typisch Maggy-taal.
En?
Je weet niet hoe belangrijk haardracht in Parijs is.
Het doet er niet toe of je haar netjes gekamd is, als het maar stijl heeft.
Je herkent iemand aan z'n kapsel. - Wie?
Iedereen: Amerikaanse vrouwen, Zweedse, Parisiennes, provinciaalse...
Daar zit een kern van waarheid in.
Maggy weet er alles van. Als je geen schoonheid bent, moet je stijl hebben.
Jij hebt toch geen stijl nodig? Je hebt een man.
Die nauwelijks naar me kijkt.
Als dat zo is, voor wie heb jij dan stijl nodig?
Voor niemand.
Voor mezelf. Om modieus te zijn.
Dat is mijn goed recht.
En Maggy? Is ze nog altijd zo onrustig, idioot en druk?
Maak haar maar belachelijk.
Ik bespot haar niet. Ik constateer alleen.
Voor mij is alles aan Maggy nep: haar hele Parijse leventje.
Zelfs haar hond. - Wat kun jij gemeen zijn.
Nee hoor. Ik ben gek op haar.
Gisteren gebruikte ik zelfs nog een foto van haar in de vrouwenrubriek.
Polo. Madame Marguerite Thiébaut-Leroy overhandigd de Carven trofee...
...aan Raoul Flores, aanvoerder van het team...
Dat is het, ja.
Ik weet er alles van. Ik heb alles gevolgd.
Interesseert polo je tegenwoordig?
Een mooie man.
Hij is vooral erg aardig. Zeer intelligent.
Je zou hem wel mogen. En...
Dit is voor jou.
Ik heb Coudray nauwelijks gesproken.
Geen nieuws? Geen problemen? Gaat het goed met de tuin?
Dat zou je weten als je niet zo je best deed om de boel hier te negeren.
Ik neem 'm wel.
Met mij, ja.
Nu? Nee.
Ik neem zelf de beslissing. Ik regel het wel.
Goed. Tot zo, Hélène.
Ik moet naar de krant. De plicht roept.
Kan ik iets voor je doen?
Je ziet er verdrietig uit. - Ik ben het niet.
Waarom ben je niet verdrietig?
'Je bent onherkenbaar,' had Maggy gezegd.
Henri is niets opgevallen.
Meneer verwend Catherine te veel. Ze wordt hooghartig.
Meneer vindt dat wel grappig. - Die niet. Die moet gemaakt worden.
Het is niet goed voor haar.
Als ze mag doen wat ze zelf wil, krijgt u later problemen met haar.
Door haar grilligheid raakte Jeanne overmand door jaloezie.
Gaat madame uit?
Goedenavond, Marcelot. Ik wil mijn man spreken.
Hij is bij de opmaaktafel. Ik zal hem waarschuwen.
Wacht, ik ga met u mee.
Ik ben Hélène Cavalier. De secretaresse van monsieur Tournier.
Marcelot zei dat u er was. Er is toch niets ernstigs gebeurd?
Waarom denkt u dat?
Sorry, maar ik zie u hier niet vaak. Omdat het al zo laat is, was ik bang...
Maakt u zich geen zorgen. Ik kwam gewoon even langs.
Ik wilde mijn man zien. - Monsieur Tournier is bij de opmaak.
Waar was je nou, Hélène? - Bij madame Tournier.
Jeanne. - Hélène, kom eens.
Ben je verbaasd?
Ze boft maar.
Wie? - Zij.
Stel je niet aan. Ik heb het druk.
Waarom ben je gekomen?
Ik weet het niet.
Omdat Henri haar zo negeerde, dacht Jeanne dat ze vrij was.
Ze gaat vaker naar Parijs en blijft steeds langer weg.
Dag, Chantal.
Hoe laat is het?
Bijna twaalf uur. Madame Tournier is al lang wakker.
Zij wel ja.
Mag ik bij je zitten? - Heb je lekker geslapen?
Vind je dit mooi? - Ach...
Wat is er? Ben je met je verkeerde been uit bed gestapt?
Denk aan Raoul. Hij aanbidt je. Is dat niet genoeg voor je?
Laat je toch liefhebben. - Dat doe ik ook.
Ik ken dertig vrouwen die een moord voor hem doen.
Maar jij blijft rustig, want hij ligt aan je voeten.
Als je niet hier bent, ligt hij nachten te piekeren.
Hij is gewend aan zekerheden, maar jij brengt hem van slag.
Hij heeft het me verteld. Ik kan er ook niet meer van slapen.
Daarom lig je zo lang in bed.
Hou je eigenlijk van Raoul? - Ik geloof het wel.
Wat een antwoord. Je komt toch alleen voor hem hierheen?
Kun je niet een keer besluiten om gelukkig te zijn? Wat wil je eigenlijk?
Je man begrijpt je niet. Logisch na acht jaar huwelijk.
Maar je moet toegeven dat hij je niet aan banden legt.
Je hebt zelfs het geluk dat je je thuis kunt vervelen. Wat een rust.
Had ik dat maar. Jij hebt je rustkuur thuis en je klaagt nog.
Ik klaag niet.
O, jij bent het. Ik geef je haar.
Het is Raoul.
En u?
Vanavond dineren we bij de familie Andrés.
Laten wij samen ergens heen gaan. - Nee. Dat is onmogelijk.
Kom je, Raoul? - Nee, Jeanne is moe.
Kom nou toch even mee. Niemand wil het laat maken.
Wachten jullie op mij?
Ik wil je zo graag gelukkig maken. - Ik ben gelukkig.
Ons leven bestaat uit momenten. Ik wil mijn leven echt met je delen.
Waarom hou je van me?
Dat heb ik al zo vaak gezegd. Ik hou van je omdat je anders bent.
Anders dan wie? - Anders dan andere vrouwen.
Vreselijk al die vrouwen om je heen. Als ik er niet ben, grijpen ze hun kans.
Praat geen onzin.
Ik wil je iets zeggen.
Ik vertrouw je. - Liefste.
Je kijkt zo verdrietig. Wat is er?
Morgen ga je weer weg. Ik ben jaloers op je man en je leven daar.
Praat niet over hem.
Ik ga in Dijon wonen. Dan glip ik 's nachts als een dief bij je binnen.
Blijf zitten. Rij maar door.
Het onrustige dubbelleven van Jeanne duurt niet lang.
Op een avond, vlak voor ze naar Parijs wil gaan...
Alsjeblieft. Het weekmenu. Geef jij het aan Coudray?
Goedenacht. - Tot zondag.
Kwam je me niet welterusten wensen? - Ik dacht dat je al sliep.
Je had kunnen zien dat het licht nog brandde.
Kijk me eens aan.
Je ziet er niet uit als een man die thuiskomt van een zakendiner.
We drinken altijd te veel.
Altijd te veel.
Je bent dus klaar om te vertrekken. Komt Parijs niet je neus uit?
Het is afleiding. - Voor jou, maar ik ben het zat.
Ik was niet van plan te gaan, maar jij zou weggaan, dus...
Je wist drie dagen geleden al dat mijn reis was uitgesteld.
Ik kon Maggy moeilijk afzeggen nadat ik mezelf had uitgenodigd.
Geen smoesjes.
Smoesjes zijn vaak leugens.
Ik moet zeggen dat ik versteld sta.
Maggy is je boezemvriendin en jullie zijn heel close.
Je nodigt je wel bij haar uit, maar je durft haar niet af te zeggen.
Dat lijkt me onwaarschijnlijk.
Maggy is snel gekwetst. - Wat kan mij dat schelen?
Trouwens, als ze zo pietluttig is als jij zegt...
...waarom stoort het haar dan niet dat je haar hier nooit uitnodigt?
Wil je haar morgen bellen om haar uit te nodigen voor volgend weekend?
Ik hoef haar niet te bellen. Ik spreek haar morgen.
Je hoeft niet naar Parijs.
Je moet niet zoveel drinken. Maggy geeft een etentje voor me.
Ze heeft veel mensen uitgenodigd: de Dupuis', de Dupré's, Raoul Flores...
Natuurlijk. - Hoezo natuurlijk?
Ze mag uitnodigen wie ze leuk vindt. - En wie jij leuk vindt.
Als je hem zou kennen... - Daar kun jij voor zorgen.
Je ziet het helemaal verkeerd.
Ik hoor je alleen maar over Maggy en Raoul. Ze zijn altijd samen. Nodig ze allebei uit.
Je bent gek. - Ik sta erop.
Je nodigt ze allebei namens mij uit.
Daar krijg je spijt van. Ze zullen je enorm vervelen.
Me vervelen? Geen sprake van.
Ik wil dolgraag de mensen die jou weten te vermaken van dichtbij meemaken.
Je doet me telkens weer versteld staan.
Je bent er nog niet of je moet alweer weg en alleen vanwege een stom weekendje.
Ik ben gekomen voor je etentje en ik wilde je spreken.
Over dat belachelijke idee van Henri.
Zeg dat we niet kunnen en blijf hier. Dan gaat hij zondag lekker vissen.
Dat gaat niet en dat weet je maar al te goed.
Ik ga. - Ik wil met je mee.
Nee, anders komt Maggy nooit. Komen jullie op tijd?
Maak je geen zorgen. - Ik ben bang.
Waarvoor? - Voor alles.
Voor jezelf?
Voor mij dan?
Voor wie dan? - Ik weet het niet.
Maar als ik aan ons denk, maak ik me zorgen.
Misschien is dat wel liefde.
Eindelijk. Ik kan m'n ogen niet geloven. Monsieur, u bent de eerste.
De eerste?
U overdrijft vast. - Nee, hoor.
Ik heb autopech.
Een lekke band? - Nee, de motor.
Dan ben ik niet de juiste man. Ik weet helemaal niets van motoren.
U kunt toch wel even kijken?
Helemaal dood. - En dan?
Nieren, longen, ingewanden. Ik ben geen dokter, maar de motor is dood.
Misschien helpt een operatie.
Kunt u me naar een garage brengen? Daar red ik me wel.
Stap in.
Ik moet naar Dijon en ik heb haast. Komt u uit deze streek?
Nee, ik ben op bezoek.
Is daar iemand?
Hier.
Hallo?
Hier.
Sorry, maar ik zag u niet.
Ik heb pech.
Laat maar, hij is doof. Is dat uw auto?
Nee, helaas niet. Mijn auto staat langs de weg.
Zo'n zes kilometer hier vandaan.
Dat komt niet goed uit. Wat is het? - Een 203.
Wat zegt u? - Een 203.
Dat is dan helemaal pech, want dit is een Renault-garage.
Windt u toch niet zo op, mevrouwtje. Ik wil u helpen, maar dan moet u wachten.
Dat gaat niet. Ik heb haast.
Maar ik ben de sleepwagen aan het repareren.
U hebt toch wel een telefoon?
Achterin.
Hebt u mij niet meer nodig? - Ik geloof het niet. Dank u wel.
Wat is de beste route naar Montbard?
Hallo. Ik wil nummer 413 in Dijon.
Hallo.
Laat maar.
Mag ik zo vrij zijn? Als u naar Dijon gaat, kunt u mij daar dan afzetten?
Natuurlijk, maar dit is een 2 CV. - Als hij maar rijdt.
Ik waarschuw u, ik heb een hekel aan hardrijden.
Ik moet eerst naar Montbard, naar een oude leraar van mij.
Ik heb boeken voor hem. - Gaat dat lang duren?
Eventjes maar. - Geweldig.
Mijn koffer.
Ach, die laat ik wel ophalen.
Als ik maar voor acht uur thuis ben.
Bernard Dubois-Lambert.
Ik ken een Dubois-Lambert die golf speelt.
Jacques Dubois-Lambert. - Dat is m'n neef. Ik kan 'm niet uitstaan.
Hij is anders wel charmant.
De Dubois-Lamberts zijn toch de ouders van Kléber, van de suiker?
Kent u de Thiébaut-Leroys en de Dupas' Ik ken al die mensen heel goed.
Maggy Thiébaut-Leroy is mijn vriendin. - Wat vervelend.
Kent u haar? - Alleen van naam.
Ik ga al die mensen uit de weg.
U rijdt inderdaad niet hard. - Ik doe mijn best.
Wegpiraten.
Probeer ze alstublieft in te halen. - Wie moet ik inhalen?
Hen. Ze dineren bij mij. Vreselijk. - Dan had u ze niet moeten uitnodigen.
Waar gaat u heen?
Ik had al gezegd dat ik bij een oude leraar langs moest.
Ik kom zo.
Het heeft nu lang genoeg geduurd. - Ik heb u niet gedwongen mee te gaan.
U zei dat u zo kwam. - Dat zeg je gewoon.
Ik heb drie kwartier verspild.
Sorry. Ik wist niet dat het slecht ging met hem.
Hij is ziek en mijn bezoek beurde hem op.
Hij had wijn en koekjes en wilde dat ik bleef.
Ik had hem gekwetst als ik meteen was vertrokken.
Rechtsaf.
Hoe laat is het?
Tien over acht. - Zo laat al. Vreselijk.
Uw vrienden begrijpen het wel.
Ik had ze willen ontvangen. M'n man kent ze niet.
Kent uw man uw vrienden niet? - Hij wil ze niet leren kennen.
Is hij een beer? - Inderdaad, dat is hij.
U bent bang dat die beer uw vrienden bang maakt.
Dus u bent met een beer getrouwd. - Die eigenaar is van een krant.
Staart de hele buurt naar hem?
We wonen buiten de stad en iedereen is eraan gewend.
Vertel me over hem. Is hij bruin?
Groot, dik, gigantisch? - Heel groot.
Dus het is een ursus gigantus.
Draagt hij een muilkorf? - Soms.
Hij spreekt verschillende talen, rijdt zelf auto...
...en eet alleen honing, fruit en eieren.
Hij wordt snel boos en vermorzelt mensen die hij niet mag.
Het lijkt of u hem kent. - Ik weet alles van dieren.
Daar is het.
Mijn hemel, ik zie twee vermorzelde lijken in een stoel...
...en een grote beer die naar ons kijkt. Is dat uw man?
Het zijn de zenuwen.
Ik zie een bruine beer.
Is ze al lang zo? - Nee, sinds we zijn gearriveerd.
Henri Tournier, haar man. - Dat had ik al begrepen.
Bernard Dubois-Lambert.
Bent u de zoon van François? - Z'n neef.
Ik heb hem al lang niet meer gezien. Het is een goede vriend.
Wat is er gebeurd?
Het was geen moeite. Ik wilde toch in Dijon overnachten.
Geen sprake van. U blijft bij ons eten...
...en u overnacht hier. - Maar...
Geen gemaar. Ik sta erop.
Ik wil niet... - Ik wil het wel.
Excuseert u mij.
Je maakt m'n haar in de war. - Je moet je haar nog doen.
Toe. Ze wachten op ons. Wat heb je? - Niets.
Dekt Coudray een bord extra? - Ja.
Laat hem een kamer gereedmaken. - Ik ga al.
Welke? - De groene.
Wat een mooi landschap.
Het is te ver van de zee. Wat moet je hier de hele dag doen?
Gewoon leven. - Vraag Jeanne wat zij ervan denkt.
Jeanne? - Madame Tournier.
Zodra ze de kans krijgt, gaat ze naar Parijs. Daar is het leven avontuurlijk.
En dan glipt het weg.
Bent u dichter? - Nee, archeoloog.
Ik ben het met u eens. Deze huizen hebben veel charme.
Ik heb er heimwee naar. 'Het groene paradijs van de kinderliefdes.'
Ik zal u uw kamer laten zien.
Gaan we naar binnen?
Uw man stond erop dat ik bleef slapen. - Geweldig.
We gaan over vijf minuten eten.
Vergeeft u me? - Ben je gekalmeerd?
Ik ben in de war. - Ik heb je nog nooit zo zien lachen.
Wat zei hij dat je moest lachen?
Waarom heeft je man hem uitgenodigd? Hij is dom, pretentieus en werkt...
Op je zenuwen?
U kunt aan tafel.
Maggy zit rechts van Henri. En u hier.
Hier word ik niet jonger van. - Hoezo?
De hele inrichting. Er is niets veranderd. Is dat moed of luiheid?
Als ik alles had veranderd, kon ik me niet terugwanen in de tijd.
In de provincie kan dat wel, maar in Parijs echt niet.
Tegenwoordig is alles Louis XV. Ik ga alle antiquairs af.
Geen soep.
Voel je je jonger als je in het liefdes- nestje slaapt van een onbekende dode?
Daar sta ik niet bij stil.
Ik wil gewoon niet uit de toon vallen.
Zou je dat dan kunnen?
Wist je dat Raoul in Rusland is geweest?
Jeanne's vrees werd bewaarheid. Het diner was een ramp.
Raoul hield beleefd de conversatie op gang.
Het is verbijsterend. Grenzen zijn lijnen die je met een pas oversteekt...
...en dan ben je in het buitenland. - Zijn Russen echt buitenlanders?
Als Spanjaard vind ik ze niet vreemder dan Fransen of Duitsers.
Duitsers. Dat gaat een beetje te ver.
Een vogel.
Steek een kaars aan en doof de kroonluchter.
ik ben een vogel en een muis
Die vogel is een vleermuis, Maggy. Die ken je toch nog wel van vroeger?
Gaat u door. U zei dat in Moskou...
In het buitenland lijkt alles anders.
In Moskou zag ik geen honden, bedelaars, kinderwagens of fietsen.
Ideaal. - Maar leek het volk gelukkig?
Kent u een volk dat gelukkig lijkt? Het weer bepaalt de stemming.
Bij regen en kou kijkt iedereen chagrijnig, maar als de zon schijnt...
Hij is weg. - Dat vieze beest.
Ik was in Rusland als toerist. - Dus u hebt niets gezien.
Ik heb er de geest van Dostojevski, Gogol en Tolstoi gevonden.
Raoul heeft overal vrienden.
Vertel verder. Ik kan alleen maar dromen over Rusland.
Lieverd...
...droom je over Rusland?
Ik dacht dat je liever naar Florence ging met z'n tweetjes...
...als een verliefd stel. - Verliefd?
Ja, Maggy. Na acht jaar huwelijk.
Verbaast je dat? Jeanne en ik zijn geen weerhaantjes.
Nou, gefeliciteerd.
Op onze liefde, liefste.
Bloos je nu?
Heb jij Coudray al ingelicht over morgen? - Hoe bedoel je?
Ga je niet vissen in het meer? - Nee, ik blijf bij jullie.
Hij brengt een groot offer voor jullie. Vissen is z'n lust en z'n leven.
Vroeger viste ik ook veel, maar door het polo gaat dat niet meer.
Ik bewonder u dat u croquet te paard speelt.
Hoezo?
Ik hou niet van competitie. Ik kan niet tegen m'n verlies.
In de liefde kun je ook worden verslagen. - Jij ziet de liefde als sport.
Als u toch gaat vissen, ga ik graag mee.
Ik ken het meer nog van vroeger. Laten we allemaal gaan vissen.
Kunt u wel om vier uur 's ochtends opstaan?
Het is eens wat anders: opstaan op een tijdstip waarop ik normaal ga slapen.
Wat denk jij ervan, lieverd?
Dus u vindt vissen leuk? - Het interesseert me.
In dat geval ben ik verheugd. Gaat u mee?
Meneer vindt alleen vogels interessant. - Bent u ornitholoog?
Nee, archeoloog. - Dat is één pot nat.
Kijk deze twee delen, zeer zeldzaam en uitgegeven in de 18e eeuw...
...over de archeologie van Autun. Volgens mij het lezen waard.
Châtillon is toch vlakbij? - Dat klopt.
U kent vast de bronzen en gouden voorwerpen die er zijn gevonden.
Natuurlijk.
Nee, ik ben niet boos op hem. Hij plaagde me vroeger ook.
Vertel eens op, stiekemerd. Hij is alleraardigst tegen jou.
Waar bent u met uw gedachten? - Bij mijn illusies.
Laat u zich toch niet misleiden. Henri speelt een rol vanavond.
Goede acteurs zeggen de waarheid.
Ze maken leugens geloofwaardig. - Ze zeggen de waarheid.
Ik heb geen zin in discussies, hoor.
Maar ik snap Raouls visie. - Je snapt er helemaal niets van.
En wat zijn jouw plannen? - Wat bedoel je?
Wat ga jij morgen doen?
Ik ga morgen met jullie mee.
Daarom ga ik nu naar bed. - Wacht, ik ga met je mee.
Het is een lange dag geweest.
Wek ons om vier uur, behalve meneer.
Goedenacht. - Bedankt voor alles.
Ik moet u bedanken. Goede reis.
Er staan sigaretten en whisky. U kunt platen draaien. Doe alsof u thuis bent.
Bedankt en goedenacht.
Welterusten. - En snel gaan slapen, hè?
Reken maar.
De geur van die goede oude tijd.
Welterusten. - Ik wens u een goede nacht.
Nee, dat kan niet. Snap je dat niet? - Ik begrijp alles.
Ik ben bang. Het is gevaarlijk en dom. Ik kan niet blijven.
Haar wereld stortte in.
Een onverdraaglijke echtgenoot en een minnaar die zich aanstelde.
Jeanne waande zich in een tragedie, maar het was een klucht.
Ze kreeg opeens zin iemand anders te zijn.
Het was alsof hij haar opwachtte, toch leek hij haar niet te herkennen.
U bent het.
U bent vast blij dat u zo mooi woont.
Als het niet in de provincie was geweest wel, maar ik hou meer van Parijs.
Parijs is de dagschotel. Houdt u daarvan?
Luister, als ik moe ben, erger ik me aan alles. U ergert me.
Dat was niet mijn bedoeling.
Laat me met rust. Ik wil nadenken. - We kunnen samen nadenken.
Wat bent u irritant. - Klopt. Soms verdraag ik mezelf niet.
Dat gebeurt zeker vaak. - Helaas wel.
Wat doet u dan?
Dan zoek ik mijn heil in dromen over mooie dingen waar u niets aan vindt.
U weet niet waar ik wel of niet van hou.
U hield toch niet van deze lucht, dit maanlicht of dit huis?
Praat niet over de maan alsof hij uw uitvinding is.
Maanlicht is mooi, maar er is niets nieuws aan. Het is bijna banaal.
Praat nou niet als uw vriendin Maggy Ding.
U hoeft me geen gezelschap te houden.
Die pretentie heb ik niet.
Wat bent u gecompliceerd.
Maar ik ben niet gemeen.
Dacht u dat? - Ik weet het zeker.
de maan komt op in een hemel zonder wolken
plotseling baadt ze in een zilveren straal
Aan wie denkt u?
ze ziet haar beeld weerkaatst in m'n ogen
haar glimlach was als die van een engel
De nacht is prachtig.
De nacht is een vrouw.
Laat me los. U hebt het recht niet.
Liefde kan ontstaan door een blik.
In één oogopslag voelde Jeanne haar gêne en schaamtegevoel wegvallen.
Ze kon zich er niet tegen verzetten. Geluk kun je niet weerstaan.
Hebt u de plek bedacht?
Zodat ik er verdwaald raak?
Henri zet deze visfuiken.
Ja, ik weet het.
Bernard. - Ja, ik weet het.
Dat is Henri.
We nemen de achterdeur.
Nee, ik wil niet naar binnen. Laten we gaan.
Ik moet me omkleden.
Kom mee.
Ik wil dat je mijn reispak kiest.
Catherine, schoonheid.
Je zal koud krijgen.
Schatje.
Mijn engeltje.
Slaap zacht, lieverd.
Dat was Catherine.
Mijn dochter.
Je dochter?
Kies jij maar.
Ik wil een kind van je.
M'n liefste. - Zeg niets.
Ik hou van jou. Van iedereen. Ik hou van Catherine.
M'n liefste.
Pak mijn hand.
We moeten gaan.
Je bent mooi.
Je bent m'n liefste.
Wat ben je mooi.
Ik heb je altijd al gekend.
Ik heb alleen jou gekend.
Wat heb je geschreven? - Raad eens.
Ik ben zo gelukkig.
Zo gelukkig. Ik zou m'n hele leven wel...
We moeten gaan.
Ik ga me aankleden.
Slaap je?
Ik ga me aankleden.
Wat doe je?
Ik laat het bad altijd vol staan. Als het 's nachts warm is, ga ik in bad.
Je moet me eruit sleuren.
Is het lekker?
Maar...
Stil, straks maak je iedereen wakker.
We zullen altijd samen slapen.
Ik zal voor je zorgen.
Mijn leven in ruil voor het jouwe.
Je zult zien.
Het is vier uur.
Het is vier uur, madame. - Dank je, Coudray.
Dank je. - Het is tijd.
Wat is er, m'n liefste?
Ik heb een hekel aan dit alles.
Aan wat?
Aan die voetstappen, die stemmen, dat gestommel...
...dit huis, je man, je vrienden, je leven, aan alles.
Heb je zelfs een hekel aan mij?
We hadden vannacht moeten vertrekken, dan waren we nu ver weg geweest.
Het is nog onze nacht en als onze morgen komt, zijn we hier ver vandaan.
Schiet dan op. - Laat me dan los.
Je laten gaan? Nooit.
Haast je.
Schiet op.
Ik hou van je. - Ik ook van jou.
M'n liefste, m'n leven, m'n hartendief.
M'n vrouw. - Ja, ik ben je vrouw.
Zeg me...
Ik hou van je.
Voor altijd? - En eeuwig.
Laten we hier weggaan.
Nee, neem niets mee.
Nee, maar. Ik sta helemaal perplex. Kende je hem?
Stil. Probeer het niet te begrijpen, want dat zal je niet lukken.
Bent u al op? Gaat u weg?
Ja, ik ga.
Als ze me wilde verbazen, is ze daarin geslaagd.
Doe niet zo dwaas. Je bent haar man niet.
De wind draait. Het wordt mooi weer.
Waarom huil je?
Nacht.
Kon het altijd maar nacht zijn.
Ben je erg gelukkig?
Heel gelukkig, maar huil niet.
Sorry, ik weet dat het belachelijk is, maar ik ben mezelf niet meer.
Ik wil dat je jezelf bent, want ik wil jou.
Waar gaan we heen?
Dat doet er niet toe. Met jou wil ik overal heen.
Ik heb zin om je te kussen. - Nee, kijk niet naar me.
Zullen we hier iets eten?
De zon.
Ze vertrokken voor een lange reis vol onzekerheden.
Ze wisten niet of ze het geluk van hun eerste nacht zouden hervinden.
Al in de kleine uurtjes van de ochtend had Jeanne haar twijfels.
Ze was bang, maar had nergens spijt van.
Vertaling: Corina Blank