Γεια σας. Ο φίλος μου Ζακ Μπεκέρ...
αναδημιούργησε μια αληθινή ιστορία με κάθε λεπτομέρεια.
Τη δική μου ιστορία.
Συνέβη το 1947 στη φυλακή Σαντέ.
Στάσου απέναντι.
Πέρνα.
Άφησέ τον να μπει. Βιάζομαι.
Εντάξει. Κάτσε εδώ.
Μορίς Γκεγιαρμπουά, 32 ετών. Πτέρυγα 13, κελί 35.
Ο κρατούμενος αρνείται να φάει εδώ και 48 ώρες.
- Γιατί κάνεις απεργία πείνας; - Είμαι αθώος!
Αν είσαι αθώος, θα δικαιωθείς. Αλλά στο μεταξύ, τρώγε.
Δεν θέλω να φάω, και θέλω να ξέρει ο δικαστής ότι δεν τρώω,
γιατί αυτός φταίει που δεν τρώω!
Ο δικαστής τρώει, όμως.
Δεν θα χάσει την όρεξή του, αν μάθει ότι δεν τρως.
Δεν θα φάω!
Εντάξει, θα του πούμε ότι δεν τρως.
Ο επόμενος.
Περί τίνος πρόκειται;
Γκασπάρ Κλοντ, Νο 6028.
Έκρυβε έναν αναπτήρα, που λέει ότι είναι επίχρυσος.
Γνωρίζεις πολύ καλά ότι οι αναπτήρες απαγορεύονται.
Ακόμα κι αν δεν έχουν υγρό;
Ναι. Οι κανονισμοί είναι σαφείς.
Πρέπει να σου το είπαν, όταν ήρθες εδώ.
Για να πω την αλήθεια, τον ξέχασα στην τσέπη.
- Όμως τον βρήκες μετά. - Σωστά.
Και γιατί δεν τον παρέδωσες;
Θα σου επιστρεφόταν στην αποφυλάκιση.
Έχετε δίκιο, αλλά έχει συναισθηματική αξία.
Μ'αρέσει να τον κοιτάζω.
- Είπες ότι είναι χρυσός; - Ναι, κε Διευθυντά.
Είναι αντικείμενο αξίας. Θα σου επιστραφεί μετά.
Επισύρει δύο βδομάδες στέρηση αλληλογραφίας...
αλλά θα το παραβλέψουμε για αυτή τη φορά.
Σας ευχαριστώ πολύ, κε Διευθυντά.
Συμπαθητικός.
- Ευχαριστώ. - Τίποτα.
Θα πάρεις τον αναπτήρα, όταν βγεις.
- Καινούριος. - Είμαστε ήδη τέσσερις.
- Τώρα θα είστε πέντε. - Περιμένουμε δουλειά.
Χαρτόνια για κουτιά. Θα πιάσουν πολύ χώρο.
Δεν σας αναγκάζει κανείς. Η εργασία είναι εθελοντική.
- Δεν σας αρέσει να δουλεύουμε; - Άσε τις εξυπνάδες!
Δικαιούμαστε να δουλεύουμε.
Σας έφερα έναν καινούριο. Τελείωσε η συζήτηση.
Δεν τελείωσε. Είμαστε ήδη τέσσερις, συν το ότι περιμένουμε δουλειά.
Ακούμπησε κάτω τα πράγματα.
- Και εσύ, βούλωσέ το! - Σας μιλάω ευγενικά.
- Άσ'το, Μανού. Έτσι είναι. - Και βέβαια είναι έτσι.
Θα σου φέρουμε στρώμα σε λίγο.
Λυπάμαι, αλλά δεν το ζήτησα εγώ να έρθω εδώ.
Ξέχνα το.
Είμαι ο Βοσελάν...
αλλά μπορείς να με λες Μονσινιόρ. Είναι το παρατσούκλι μου.
Κλοντ Γκασπάρ. Ήμουν στην Πτέρυγα 8.
- Μας μετακίνησαν λόγω επισκευών. - Θα είσαι εντάξει εδώ.
- Δεν είμαι τόσο σίγουρος. - Σου είπα, ξέχνα το.
Δεν θα ξεκινήσουμε τώρα τέτοια. Τελείωσε.
Ρολάν Νταρμπάν.
Αυτός είναι ο Τζο Κασίντ.
Καινούριος. Ήρθε από την 8. Κάνουν εργασίες.
- Γεια. - Καλημέρα.
Μανού Μπορελί.
Μια χαρά θα είσαι εδώ. Φέρε τον μπόγο σου.
Μην ανησυχείς. Θα τα τακτοποιήσουμε.
Βάλ'το στο κρεβάτι.
- Έχεις ντουλάπα στο σπίτι σου; - Ναι, γιατί;
Όλοι έχουν ντουλάπα...
...όπως και γυναίκα. Εσύ έχεις;
Μην απαντάς. Δεν είσαι υποχρεω- μένος να πεις την ιστορία σου.
Δεν με πειράζει.
Τα πας καλά με τη γυναίκα σου;
Όχι, αγαπώ κάποια άλλη.
- Έκανε καλό έρωτα; - Τζο, παράτα μας.
Γιατί; Είναι ωραίο να μιλάμε για έρωτα, είναι υγιές.
Ο Τζο ενδιαφέρεται πολύ για τον έρωτα.
Και οι γυναίκες ενδιαφέρονται, μην το ξεχνάς.
Είναι ειδικός. Είχε τρομερή ζήτηση.
Έπρεπε να κρύβεται, όταν ήθελε να κοιμηθεί μόνος του!
Γεια σας, μάγκες. Σας φέραμε τα υλικά.
Πάμε!
Βλέπω ενθουσιασμό. Δεν θα κρατήσει για πολύ.
Πεθαίνουμε από τη βαρεμάρα εδώ.
Θα με κάνεις να κλάψω.
- Σας φέραμε 5000 φύλλα. - Σας έχουμε εμπιστοσύνη.
- Είμαστε πολύ τυχεροί! - Γελάτε, αλλά το εννοώ.
Ούτε για φαΐ δεν θα έχετε χρόνο. Καλό κουράγιο!
Καληνύχτα.
Έχει δίκιο. Είναι μπόλικη δουλειά.
Καλό θα μας κάνει. Ακούς, Τζο;
Τι τεμπελόσκυλο!
Θα δουλέψει κι αυτός. Έλα, Μανού.
- Μπορώ να κάτσω; - Κάτσε.
Αρχίζει να μ'αρέσει.
Ζητήσατε όλοι να δουλέψετε ή μόνο εσείς οι τρεις;
- Όλοι μας. - Τζο, άντε ξεκίνα.
- Το υποσχέθηκες. - Περιμένετε, όχι ακόμα.
Ήρθε η σούπα.
- Τι είναι; - Σπέσιαλ φιδές του σεφ.
Είστε όλοι λεχρίτες στα μαγειρεία!
- Εγώ δεν... - Δεν φταίει σε τίποτα αυτός.
Είναι λεχρίτες, είπα.
Προσωπική του άποψη.
Δεν τρώγεται αυτό το πράγμα.
Σε ανακατώνει.
Σκέτη αηδία.
Δεν θα επιμείνω.
- Δεν είναι και τόσο χάλια. - Συνέχεια πεινασμένος είσαι.
Να, πάρτε από εδώ. Φτάνει για όλους.
Ευχαριστούμε, αλλά έχουμε ό,τι χρειαζόμαστε.
Φύλαξε το φαγητό σου. Είσαι καλεσμένος μας.
Η μικρή ερωμένη σου σε φροντίζει.
Μην του απαντάς. Έλα να καθίσεις.
- Σ'αρέσει; - Αηδία!
Έλα, φάε. Πάρε κι εσύ.
Φουά-γκρα! Δεν σας λείπει τίποτα.
Ναι, κοίτα: μέλι...
μαρμελάδα φράουλα με ολόκληρα φρούτα, μαρμελάδα κάστανο...
Ο Μανού ψοφάει για μαρμελάδα κάστανο.
Και εγώ νόμιζα ότι είχατε ανάγκη από λεφτά.
- Λόγω αυτών; - Ναι.
Συνήθως δουλεύουν όσοι δεν έχουν μία.
Και όσοι βαριούνται.
Αυτό ισχύει σε κελιά που δεν τα πάνε καλά. Όχι εδώ.
Αποκλείεται να πιστέψω ότι θέλετε να δουλέψετε γι'αυτό.
Τι πιστεύεις, δηλαδή;
Δεν ξέρω. Απλά με εκπλήσσει.
- Αλήθεια; - Ναι, αλήθεια.
Μίλα μας για την ερωμένη σου, αντί να λες κουταμάρες.
Μου δίνεις το κουτάλι, παρακαλώ;
- Μοιράζεστε τα πάντα; - Όπως βλέπεις, ναι.
Αυτό είναι θαυμάσιο. Χαίρομαι που είμαι μαζί σας.
Η ευχαρίστηση είναι όλη δική μας.
Δεν μπορώ να καταλάβω αν αστειεύεται ή όχι.
Αυτή είναι η γοητεία μου.
Πάρε, μην ντρέπεσαι.
Εντάξει, αλλά με τον όρο ότι θα μοιραστούμε και τα δικά μου.
Είσαι ξηγημένο παιδί. Χαιρόμαστε που σε έχουμε εδώ.
Πάρε τσιγαράκι.
Ευχαριστώ.
- Ο Μανού; - Δεν καπνίζει.
- Γκασπάρ Κλοντ. - Εγώ είμαι.
Σου ήρθε ένα δέμα στην παλιά σου Πτέρυγα.
Κράτα.
Πολύ χαρούμενος είσαι. Γιατί;
Μου αρέσει ο καινούριος.
Τον εγκρίνω.
Μανού, πρέπει να αποφασίσουμε. Να του πούμε ή όχι;
- Να του πούμε. - Τζο;
Εσείς το οργανώνετε, εσείς αποφασίζετε.
Μανού, πρέπει να το πούμε και στον καινούριο.
Κι εσύ;
Δεν έχουμε άλλη επιλογή. Πρέπει να ξεκινήσουμε.
- Προτιμάς να περιμένεις; - Ναι.
- Είσαι τρελός; - Όχι.
Δεν εμπιστεύομαι αγνώστους σαν αυτόν.
- Τα παραλές. Τι ξέρεις γι'αυτόν; - Θα δεις.
Θα περιμένεις να δικαστεί, να καταδικαστεί και ν'αποκεφαλιστεί;
Έχω κι εγώ δίκη. Σκέψου και τους άλλους.
Δεν δίνω δεκάρα για τον καινούριο, αλλά...
αν δεν ήταν αυτός, θα ήταν κάποιος άλλος...
και θα μπορούσε να ήταν κάνας χειρότερος.
Γκασπάρ Κλοντ. Πτέρυγα 8, κελί 26.
- Είσαι στην 11, κελί 6; - Ναι. Πριν ήμουν στην 8.
- Πώς έγινε αυτό; - Μου άλλαξαν κελί.
Θα το ελέγξω.
Γκασπάρ Κλοντ, Πτέρυγα 11, κελί 6. Σωστά.
Μυρίζει ωραία. Μοιάζει για ρυζόγαλο.
Μάλλον.
- Καλή όρεξη! Ο επόμενος! - Ευχαριστώ.
- Βλέπω ότι δουλεύει και ο Τζο. - Καλά βλέπεις.
Πήρα μερικά ωραία πράγματα.
Λουκάνικο, καπνιστό ψάρι...
Ρυζόγαλο με βανίλια.
- Το έφτιαξε η αγαπημένη σου; - Ακριβώς.
Ποιος θέλει ρυζόγαλο;
Εγώ, αλλά δεν πεινάω τώρα.
- Συμβαίνει τίποτα; - Τίποτα, γιατί;
Δεν ξέρω. Αυτή την εντύπωση έχω.
Όσο έλειπες, μιλούσαμε για σένα.
Έχουμε συνηθίσει μαζί εδώ, εμείς οι τέσσερις.
Τώρα που ήρθες εσύ, είναι φυσικό να μιλάμε για σένα.
Συγνώμη, ο Μανού κάτι έλεγε και θα ήθελα να συνεχίσει.
- Δεν σε ξέρουμε, ούτε μας ξέρεις. - Σωστό αυτό.
- Όμως σε δεχτήκαμε αμέσως. - Είστε πολύ καλοί.
Χωρίς να το ξέρεις, βρέθηκες σε ένα κελί που είναι λίγο ιδιαίτερο.
Δεν είμαστε όλοι εδώ για τον ίδιο λόγο.
Αλλά στο δικαστήριο, ο πιο τυχερός θα φάει 10 χρόνια.
Όπως βλέπεις, οι φίλοι μου κι εγώ έχουμε πολλά να χάσουμε.
Προφανώς.
Θέλουμε να μάθουμε, λοιπόν, τι έχεις να χάσεις εσύ, Γκασπάρ.
Κατηγορούμαι για απόπειρα φόνου εκ προμελέτης.
Δέκα χρονάκια τουλάχιστον.
Μου επιτρέπεις; Ποιος σε κατηγορεί;
Η γυναίκα μου. Ένα βράδυ στο σπίτι μας στο Νεϊγύ...
- Τα συγχαρητήριά μου! - Σκάσε, Μονσινιόρ. Συνέχισε.
Ήμουν με τη γυναίκα μου και την αδερφή της.
Είχαμε μια λογομαχία...
και η γυναίκα μου με απείλησε με ένα δίκαννο.
Πήγα να την αφοπλίσω...
αλλά το όπλο εκπυρσοκρότησε και τραυματίστηκε στον ώμο.
Ναι, αλλά για να είσαι εδώ, η γυναίκα σου πρέπει να λέει άλλα.
Ισχυρίζεται ότι εγώ πήρα το όπλο για να τη σκοτώσω.
- Θύμωσε για τα καλά, ε; - Ναι, πολύ.
Πόσο είναι η γυναίκα σου;
Τριάντα. Τρία χρόνια μεγαλύτερή μου.
- Και η κουνιάδα σου; - Είναι μικρή, δεκαεπτά χρονών.
- Ήταν παρούσα; - Ναι. Επιβεβαίωσε τη μαρτυρία μου.
Αλλά η κατάθεσή της ανατράπηκε από μια υπηρέτρια.
Αυτή η γυναίκα με μισεί.
Είπε στον Ανακριτή ότι η Νικόλ ήταν στον επάνω όροφο μαζί της.
Και από πού προκύπτει το εκ προμελέτης;
Υπήρχαν 3 δίκαννα στον οπλοβαστό και μόνο το ένα ήταν γεμάτο.
Για ποιο λόγο καβγαδίσατε;
Για χρήματα.
- Καλή η Νικόλ; - Τι;
Είδες; Είναι πηδήκουλας!
Τζο, κόφτο!
Ψιλά σκάγια ή σεβροτίνες;
- Ψιλά. - Λιγότερο θανατηφόρα.
Κρίμα.
- Η γυναίκα σου τι έπαθε; - Τίποτα σοβαρό.
Ένα τραύμα στον αριστερό ώμο.
Θα έχει μια μικρή δυσκολία για λίγο καιρό.
Και σε κατηγορεί ότι ήθελες να τη σκοτώσεις. Πολύ σκληρό.
Τι να κάνουμε;
Εσύ γέμισες το δίκαννο;
Είναι πλούσια η γυναίκα σου;
Ναι, αρκετά.
Τι εισόδημα έχεις;
Αυτό είναι που μετράει στο δικαστήριο.
Πουλούσα αυτοκίνητα.
Με άλλα λόγια, ζούσες από τα λεφτά της γυναίκας σου.
Κάπως έτσι.
20 χρόνια καταναγκαστική εργασία.
- Ναι; - Τουλάχιστον.
Είναι σίγουρο αυτό;
Καμμένη υπόθεση. Πυροβολείς τη γυναίκα σου, που σε συντηρεί...
Κοιμάσαι με την αδελφή της. Ένας πωλητής αυτοκινήτων...
Οι δικαστές δεν θα σου χαριστούν.
20 χρόνια είναι πολύς καιρός.
Τι σας έχει πιάσει;
Θέλαμε να μάθουμε τι έχεις να χάσεις.
Επειδή εμείς θα χάσουμε πολλά, αν περιμένουμε εδώ.
Τι εννοείς;
Θα δραπετεύσουμε.
- Από εδώ; - Από εδώ.
- Νομίζεις ότι είμαστε τρελοί; - Όχι, καθόλου.
Έλα, Ρολάν, εξήγησέ του.
Είναι ειδικός σε αυτά.
Έχει δραπετεύσει τρεις φορές. Καλά δεν λέω, Ρολάν;
Όσο σκέφτομαι ότι αν δεν είχα αλλά- ξει κελί, δε θα έφευγα μαζί σας...
- Φάνηκα πολύ τυχερός. - Αρκεί να μας εμπιστεύεσαι.
- Πότε ξεκινάμε; - Σε λίγο κλείνουν τα φώτα.
Δεν μπορούμε να σκάβουμε το βράδυ. Μόνο στο θόρυβο της μέρας.
Βέβαια.
Απόψε θα φάμε. Δώσε μου το ρυζόγαλο.
Φέρε το κουτί, Ρολάν. Θα τα μοιραστούμε.
Στρώστε για φαγητό!
Έχει πλάκα ο τρόπος που τρίβεις τα χέρια σου.
Κατάγομαι από σόι ιερέων. Ο θείος μου ήταν επίσκοπος.
Σοβαρά, ε; Και αναρωτιόμουν για το "Μονσινιόρ".
- Λοιπόν, να ορμήσω; - Παρακαλώ.
Μόνο να ντερλικώνουμε μπορούμε εδώ.
Τι έχεις;
Τίποτα.
Σκεφτόμουν τη γιαγιά μου. Αυτή με μεγάλωσε.
Ήταν πλούσια;
Μπαγάσα Γκασπάρ, ήσουν ευτυχισμένο παιδί.
Ναι, είχα ό,τι ήθελα.
Αναφέρεις μόνο τη γιαγιά σου. Και οι γονείς σου;
Η μάνα μου πέθανε στη γέννα και ο πατέρας 5 χρόνια μετά...
σε αυτοκινητιστικό.
Μόνο τη γιαγιά σου είχες, δηλαδή.
Και τους γονείς του πατέρα, αλλά δεν μπορούσαν να με αναλάβουν.
Ζει ακόμα η γιαγιά σου;
Όχι. Γιατί ρωτάς;
Άρα, την κληρονόμησες. Είσαι πλούσιος;
Ήμουν, ναι.
Τα έφαγες όλα και μετά βρήκες μια ματσωμένη. Σωστά;
Έχει λεφτά, αλλά αυτό δεν είχε καμία σχέση.
Μην είσαι τρελός, κι εγώ το ίδιο θα έκανα.
Αλλά αν είχα πάρει μια πλούσια, δεν θα την πυροβολούσα.
Εδώ τα στράβωσες.
- Μονσινιόρ, μας τα ζάλισες! - Άσ'τον, δεν με πειράζει.
Και εσύ το ίδιο, με αυτές τις μαλακίες.
Θέλω να κοιμηθώ, γι'αυτό σκάστε. Εντάξει;
Εντάξει.
Εμίλ!
Μερσιέ, τελείωσε εσύ.
Κοιμήθηκες καλά;
- Νιώθω περίεργα εδώ. - Έτσι είναι, όταν αλλάζεις κελί.
Σκεφτόμουν αυτό και δεν μου κολλούσε ύπνος.
Μην ανησυχείς. Κοίτα τους. Κοιμούνται σαν παιδιά.
- Καλημέρα. - Καλημέρα, Ρολάν.
- Κανείς για το ιατρείο; - Δεν νομίζω.
Ξυπνήστε.
Φέρε ζάχαρη και μπισκότα.
Τζο. Πάρε.
Ευχαριστώ.
Ευτυχώς που έχουμε ζάχαρη. Ο καφές τους είναι δηλητήριο.
Ευχαριστώ.
Μας κάνει αυτό.
Μάζεψε τα γυαλιά, να μην κοπούμε.
Κάθε τι στην ώρα του.
- Ποιος είναι ο παλιότερος εδώ; - Εγώ.
Μείνε εδώ. Οι άλλοι έξω.
Μαντήλι.
Εντάξει.
Αυτό μόνο;
Ο επόμενος.
Εσύ.
- Δώσ'το μου αυτό. - Γρήγορα!
Εντάξει.
Ποιος το τράβηξε;
Εγώ. Δεν το είχα ξανακάνει από έξω.
Θα σου βγουν ξινά αυτά.
Εντάξει.
Κάνε πιο πέρα.
Πιο πέρα.
Πάμε.
Μπορείτε να μπείτε.
- Έψαξαν παντού. - Χάλια τα έκαναν.
- Μας βολεύει αυτό. - Πώς;
Θ'αργήσουν να ελέγξουν πάλι.
Συγυρίστε. Πάω να συνεχίσω.
Κατάλαβες τώρα; Λειτουργεί σαν περισκόπιο.
Τέλειο. Βλέπουμε όλο το διάδρομο.
Ήδη μας έλεγξαν, οπότε είμαστε ήσυχοι απ' αυτό.
Μπορούμε να αρχίσουμε το σκάψιμο σήμερα.
Από το 8.
- Ακούω. - Δέμα για το 4. Έτοιμος;
Περίμενε!
Πες τους ότι περιμένουμε μάστορες...
και δεν θα μπορούμε να στείλουμε τίποτα.
Πέτα!
- Έτοιμοι στο 4; - Ναι!
Στείλ'το.
Ακούστε, όχι άλλα δέματα σήμερα. Θα έρθουν κάτι μάστορες.
- Άκουσες, 8; - Ναι. Ευχαριστώ.
- Έτσι δεν θα έχουμε ενοχλήσεις. - Λοιπόν, ξεκινάμε.
- Ποιος θα φυλάει; - Εγώ, αν θέλετε.
Εντάξει. Τα μάτια σου ανοιχτά. Αν δεις κάτι, σφύρα.
Βασιστείτε πάνω μου.
Φτιάξτε κιβώτια, δεν σας χρειάζομαι τώρα.
- Κάποιος έρχεται. - Τι είναι;
- Φέρνουν κουβέρτες. - Δεν είναι για εμάς.
Για να το δω.
Βαρύ. Δεν του φαίνεται.
Μια χαρά είναι.
Τζο, έλα.
Φύγε να δω.
Θα πάρει πολύ χρόνο. Θέλει πιο δυνατά.
Έχεις δίκιο. Δεν γίνεται αλλιώς.
Ή θα το σπάσουμε σε μια ώρα ή θα μας πιάσουν.
Είναι αδύνατον.
Αν κάτι μας σώζει, είναι ο θόρυβος.
Έρχονται.
Πέρασαν.
Σειρά σου, Τζο.
Μονσινιόρ, τζάμπα κρατάς τσίλιες.
Είσαι τρελός; Γιατί;
Αν έρθουν τώρα, τη βάψαμε έτσι κι αλλιώς.
Δεν πας καλά.
Δεν μπορώ να δω τίποτα. Δώσε μου ένα χαρτόνι.
Φτάσαμε.
- Θα κατεβούμε απόψε. - Να δω;
Αρκετά είδες. Τώρα πρέπει να τα ρίξουμε όλα μέσα.
Ας κάνουμε δοκιμή.
Λοιπόν;
Όχι και άσχημα.
Μην τραβάς το σχοινί τόσο δυνατά.
Εντάξει, αλλά δες εδώ. Κινείται αλλά δεν επανέρχεται.
Να το τραβάς πιο σιγά.
Ρολάν, η ώρα του κλεισίματος.
Κύριοι, κλείνουμε. Καθαρίστε πριν κοιμηθείτε.
Εντάξει.
Έχουμε 15 λεπτά πριν από τον πρώτο έλεγχο.
Έρχεται.
Στο κρεβάτι, γρήγορα.
Πάμε!
Ήρθε νωρίτερα.
- Εντάξει; - Εντάξει. Κατέβα.
Μονσινιόρ...
Πάρε το σχοινί με την πέτρα.
Εντάξει;
Είναι σαν αυτό εδώ.
Αυτός είναι ο μεγάλος θάλαμος.
Γιατί υπάρχει φως;
Άκου.
Είναι έρημο.
Τη νύχτα δεν έρχεται κανένας, εκτός από την περίπολο.
Μόνο αυτό το κάγκελο θα κόψω.
Και αν έρθει η περίπολος;
Θα σταματώ, για να ακούμε.
Τελείωσέ το, Ρολάν.
Πάμε.
Πόρτα διαδρόμου.
- Υπάρχουν πολλά πράγματα εδώ. - Το έχουν για αποθήκη.
Από εδώ θα έρθουν.
Κι άλλος διάδρομος.
Χτυπάνε την ώρα.
Το βλέπεις αυτό;
Θα το κόψω εδώ και θα φτιάξω ένα πασπαρτού.
Ο άντρας της πουλούσε γούνες κουνελιού.
Άλλο ένα επάγγελμα που έχει εξαφανιστεί.
- Ήταν πανέμορφη. - Αλήθεια;
- Πάρε. - Ευχαριστώ.
Μια μέρα ο τύπος μάς έπιασε.
- Χοντρή αναποδιά! - Σίγουρα!
Σκέφτηκα ότι θα αρπαζόμασταν, αλλά δεν έγινε τίποτα.
Απλά έφυγε και μας άφησε εκεί.
- Και μετά; - Την ξανάδα 2-3 φορές.
Μετά μετατέθηκε στο Παρίσι και δεν ξανασυναντηθήκαμε.
Έφυγαν από εκεί. Θα κάνουμε το ίδιο.
- Πού πάμε; - Κοίτα.
Κάπως έτσι είναι το υπόγειο των φυλακών.
Εμείς ήρθαμε από εδώ.
Σε κάθε γωνία υπάρχει μια παρόμοια αίθουσα...
και όλες συνδέονται με διαδρόμους σαν αυτόν.
Κατάλαβα. Και πού είναι το φρεάτιο του υπονόμου;
Ίσως σε μία από τις αίθουσες.
Ίσως στους διαδρόμους.
Ίσως και να υπάρχουν πολλά.
- Έχουν τον ίδιο τύπο κλειδαριάς. - Ναι, όπως οι πόρτες των κελιών.
Έτσι οι φύλακες δεν χρειάζονται 100 κλειδιά.
Φέξε λίγο εδώ. Α, να'τη!
Κοίτα αυτό το ζώο.
Έρχεται το μεζεδάκι σου, κουκλίτσα μου!
Κοίτα!
Τα ξαναλέμε!
Τι στο διάολο λέγανε;
Δεν κατάλαβα λέξη.
Κοίτα.
Αυτή είναι η πόρτα για το φρεάτιο.
Μόνο που έχει διαφορετική κλειδαριά.
- Τι κάνεις; - Θα κόψω τους μεντεσέδες.
- Η πόρτα δεν θα στέκεται. - Ξέρω τι κάνω.
- Την ελέγχουν. Κοίτα. - Δεν θα το προσέξουν.
Ωραία!
Δώσ'μου ένα μεντεσέ.
Δώσ'μου και τον άλλο.
- Και τώρα; - Θα δεις.
- Εντάξει; - Εντάξει.
Έτσι θα ξέρουμε αν πέρασαν, όσο ήμασταν κάτω.
Έλα.
Μπήκε.
Μπετόν. Άδικα θα προσπαθήσουμε. Ας δούμε και στην άλλη μεριά.
- Λες να έρχονται συχνά εδώ; - Μόνο εργάτες, και όχι κάθε τόσο.
- Παγιδευτήκαμε. - Είναι τόσο σκληρό;
Θα δεις.
Αυτό δεν είναι συμπαγές. Σκάβεται.
Τι εννοείς;
Είναι πάνω στη στροφή. Θα σκάψουμε από γύρω ένα τούνελ.
- Θα πάρει εβδομάδες. - Είναι θέμα ημερών.
Θα γυρίσουμε αύριο με εργαλεία.
- Πέρασαν από εδώ. - Βάλε την πόρτα.
- Δεν ήρθαμε από εδώ. - Είναι συντομότερα.
Κάναμε ολόκληρο κύκλο.
Θα το πάρουμε αύριο για λοστό.
Ακόμα πέντε κελιά.
Θα μας πιάσουν.
Έχουν ανοίξει την τρύπα.
Βιαστείτε, έρχονται!
Έρχομαι.
Γρήγορα!
Έλα, Ρολάν!
Γρήγορα!
Τα ανδρείκελα!
Καλημέρα.
Καλημέρα!
Κοιμούνται του καλού καιρού.
Έχουμε ανάγκη τα όνειρα.
Κοιμάσαι με τα ρούχα τώρα;
Κρυώνω εύκολα.
Τι έγινε;
Ντύθηκες ήδη; Πώς κι έτσι;
Πολύ αστείο. Ήμασταν έτοιμοι να κατεβούμε στην τρύπα.
- Ωραίο πράγμα η εμπιστοσύνη. - Πείτε μας τι έγινε.
- Βρήκαμε μια διέξοδο. Σωστά; - Έτσι πιστεύω.
Γιατί αργήσατε;
Έχεις ρολόι; Όχι! Ε, ούτε και εμείς.
Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι.
Ας προσπαθήσουμε να μην κάνουμε τη ζωή δυσκολότερη, εντάξει;
Η ζωή! Ωραίο πακέτο μου επιφύλαξε.
Βλεννόρροια και φυλακή μαζί. Είναι πολλά για έναν άντρα.
Μακριά από γυναίκες. Αυτό είναι το μυστικό.
Ο καθένας τα γούστα του. Σωστά, γιατρέ;
Μακριά και από άνδρες!
Καλός αυτός! Δηλαδή, την βγάζεις μόνος σου;
Αδερφέ μου, τρώγεσαι για μπουνιά;
Ήρεμα.
Ας δούμε τη μύτη σου.
Μια σταγόνα μόνο.
Ευχαριστώ.
Πάντα στη διάθεσή σου.
Δεσμοφύλακα, παρακαλώ.
Πάνω τα χέρια.
Σταμάτα τα παιχνίδια.
- Γιατί πήρες άμμο; - Για να καθαρίζω τα σκεύη.
Κακό είναι; Δεν έχουμε τίποτα για να τα καθαρίζουμε.
Ευχαριστώ.
Ακριβώς 30 λεπτά. Κάθε μισή ώρα θα το γυρίζουμε...
θα κάνουμε ένα σημάδι, και έτσι δεν θα ανησυχούμε για την ώρα.
Σούπερ!
Είναι περίπου ένα μέτρο. Θέλουμε σήραγγα τριών μέτρων.
Ας βάλουμε τις σανίδες.
Φέρε.
Έτσι δεν θα βουλώσει το αυλάκι από τα μπάζα.
Δώσ'μου εκείνο.
Να το δω λίγο;
Έφτιαξες κανονικό κλειδί!
Θα μπορούν και οι άλλοι να κινούνται εδώ κάτω χωρίς εμένα.
Μανού, δύο η ώρα. Πρέπει να επιστρέψουμε.
Οι φύλακες.
Μόλις πέρασαν.
Κατεβείτε. Σας περιμένει ο Ρολάν.
Δεν είναι και τόσο εύκολο.
Τα λέμε!
Προχώρα. Προς τα εκεί είναι.
Εκεί πέρα, Τζο.
Έκανα 28 λεπτά για να σας πάρω και να σας φέρω.
- Είναι σκληρό, να ξέρετε. - Θα βάλουμε τα δυνατά μας.
Καλή δύναμη. Πάω για ύπνο.
Μην ξεχάσετε την ώρα. Το νου σας στην κλεψύδρα.
Κοιμήσου ήσυχος, Ρολάν.
Φοβερό παιδί.
Ναι. Λοιπόν, ξεκινάω.
- Είναι εκπληκτικό. - Ποιο;
Δεν το έχω νιώσει ποτέ αυτό.
Τι εννοείς;
Θ'ακουστεί παράξενο, αλλά είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου...
που νιώθω καλά με τον εαυτό μου.
Είναι αλήθεια.
Χαίρομαι που είμαι με ανθρώπους σαν εσάς.
Ναι, νομίζω ότι έχω αλλάξει.
Και νομίζω ότι οφείλεται σε σένα και τον Ρολάν.
Τι λένε αυτοί εκεί κάτω;
Εντάξει. Με το κλειδί, δεν θα έχουν κανένα πρόβλημα.
Ο Τζο τα κατάφερε μια χαρά με την πόρτα του φρεατίου.
Την έβαλε με τη μία. Δεν τον είχα ικανό.
Όλα εντάξει στο διάδρομο.
Πάω να ξαπλώσω.
Πρέπει να κατέβει κι αυτός. Θα τον πάρω αύριο το βράδυ.
Εντάξει.
Πήγαινε να κοιμηθείς. Σου χρειάζεται.
Ευχαριστώ, Mανού.
Η βρύση στάζει όλο και περισσότερο.
Έχουν λιώσει τα λαστιχάκια. Μπορεί να χαλάσει οποιαδήποτε στιγμή.
Αν συμβεί το βράδυ, θα έχουμε επισκέπτες.
Ναι.
Πρέπει να το φροντίσουμε αμέσως. Μονσινιόρ, κάλεσέ τους.
Θα είναι μπελάς να έχουμε τους υδραυλικούς εδώ.
Δεν έχουμε άλλη επιλογή.
- Δεν συμπαθείς τους εργάτες, ε; - Κοιμήσου, Τζο, κοιμήσου!
Τι παιδί κι αυτό!
- Καλημέρα. - Τι είναι;
Στάζει η βρύση. Σπαταλιέται νερό.
Ωραία! Χάλασαν τη βρύση, και τώρα πρέπει να ψάχνω για υδραυλικό.
Τι έγινε αυτός εκεί, πέθανε;
Σε συμπαθούμε πολύ, για να σου δημιουργούσαμε προβλήματα.
Αν θέλαμε να πεθάνουμε, δεν θα το κάναμε στη βάρδια σου.
Είστε ικανοί και να αυτοκτονήσετε. Ικανοί για όλα!
- Ικανοί και για το καλύτερο. - Ναι, αυτό να λέγεται.
Θα γινόσουν καλός δικηγόρος. Εντάξει, θα φέρω υδραυλικούς.
Εντωμεταξύ, ετοιμαστείτε για τη βόλτα σας.
Καλημέρα!
- Γεια σας. - Γεια σας, παιδιά.
Φτιάξτε αυτό, και γρήγορα!
- Έχει διαρροή. - Το βλέπεις κι εσύ.
Τρέχει μέρα-νύχτα. Μας έχει σπάσει τα νεύρα.
Ζουλιέν! Είναι η ώρα του προαυλισμού.
Πάντα βιάζεται, ο βλαμένος!
Ώρα για τη βόλτα σας. Σβέλτα!
Φρόνιμα στο δρόμο.
Στο προαύλιο.
Σβέλτα!
Στο προαύλιο. Σβέλτα!
Φρόνιμα στο δρόμο.
Στο προαύλιο.
Εμπρός, γρήγορα.
Δεν τρέχει τώρα. Μην τη χαλάσετε πάλι.
Ευχαριστούμε.
Τώρα θα είμαστε ήσυχοι.
Γρήγορα έφυγαν. Δεν περίμεναν ούτε καν για την αμοιβή τους.
Ναι, είναι λίγο παράξενο. Πάντα ζητάνε κάτι.
Να γιατί! Έκλεψαν τα τσιγάρα μου.
Και τα δικά μου. Ένα καινούριο πακέτο Γκολουάζ.
Και τα γραμματόσημά μου. Δύο ολόκληρες σειρές.
Έκλεψαν τίποτε άλλο;
- Δεν λείπουν τρόφιμα. - Ούτε από εμένα.
Εγώ ήμουν τυχερός. Δεν πήραν τίποτα.
- Τι κάνεις; - Άσ'το. Δεν αξίζει τη φασαρία.
Νομίζω ότι αξίζει.
Τι θέλετε πάλι;
- Μήπως είναι εδώ ο κ. Γκρινβάλ; - Ναι, τώρα τον είδα. Γιατί;
Θα μου κάνεις τη χάρη να του πεις να έρθει;
Καλά.
- Ποιος είναι ο Γκρινβάλ; - Ο υπεύθυνος της πτέρυγας.
Καλημέρα.
Καλημέρα, κ. Γκρινβάλ. Μας συγχωρείτε, αλλά κάτι συνέβη.
Οι υδραυλικοί ήταν εδώ, όταν προαυλιζόμασταν.
- Και λοιπόν; - Τώρα καπνίζουν τα τσιγάρα μας...
και γράφουν στις γυναίκες τους με τα γραμματόσημά μας.
- Τι ήρθαν να κάνουν εδώ; - Έτρεχε η βρύση.
Η βρύση είναι πολύ σφιχτή τώρα.
- Θα τους φωνάξω πάλι. - Ευχαριστούμε, κ. Γκρινβάλ.
Τώρα θα ξεσκουριάσουμε λίγο.
Μας ζητήσατε, κ. Γκρινβάλ;
Περάστε.
- Ρίξτε μια ματιά στη βρύση. - Μόλις τη φτιάξαμε.
Τα λέμε σε λίγο!
Έλα, φίλε, πάρε τσιγάρο!
Τι θέλετε από εμάς;
Φτάνει, Τζο, γίνεσαι κακός.
Ψάξ'τον.
Κατέβαινε τα πράγματα.
Μαλάκες!
Την επόμενη φορά, ζητήστε. Θα σας στοιχήσει φθηνότερα.
- Επιδιορθώθηκε; - Ναι, κ. Γκρινβάλ. Ευχαριστούμε.
Ευχαριστούμε.
Πηγαίνετε στο συνεργείο της Πτέρυγας 3.
Πάμε!
- Όλα εντάξει; - Ναι, κύριε. Ευχαριστούμε.
Πολύ το χάρηκα αυτό.
Τα τσιγάρα σου.
Τους κανόνισες. Ήσουν φανταστικός!
Ευχαριστώ, Μανού.
Ωραία σκαμπίλια, Τζο!
Δεν είσαι σοβαρός, Μανού.
Σχεδιάζουμε απόδραση, και εσύ κάνεις σαν παιδί.
Σιγά τώρα!
Ρολάν... δεν θα φύγω μαζί σας.
- Τι; - Θα μείνω εδώ.
Δεν μας έχεις εμπιστοσύνη;
Το αντίθετο. Επειδή είμαι βέβαιος ότι θα τα καταφέρετε.
Άκου. Δεν ξέρω αν σου το είπα...
αλλά όταν με συνέλαβαν, η μάνα μου κόντεψε να πεθάνει.
Αν δραπετεύσω, η αστυνομία θα την επισκεφθεί ξανά.
Αυτό θα μπορούσε να τη σκοτώσει. Θα μείνω εδώ, λοιπόν.
Δεν θα το πω στους άλλους ακόμα.
Τζο, δώσ'μου λίγο νερό.
Καλά πάμε, δεν θέλουμε πολύ ακόμα.
Κρίμα που δεν θα έρθεις μαζί μας.
Πάω να συνεχίσω.
Όλα εντάξει;
Πρέπει να πλησιάζουμε, το τσιμέντο είναι σκληρό.
Τζο!
Απάντησέ μου! Τζο!
Για δες, ξύπνησε.
Είχες καλό ύπνο;
Σαν γουρούνια γίνατε. Πρέπει να σκάψατε πολύ.
Ναι. Έτσι δεν είναι, Τζο;
Ο επόμενος!
Ποιος; Γκασπάρ Κλοντ;
Εδώ είναι. Τον στέλνω τώρα.
Επισκεπτήριο.
- Τυχεράκια! - Δώσ'της ένα φιλί από μένα!
Γκασπάρ Κλοντ.
Στο Ένα.
- Πώς τα κατάφερες; - Μέσω του γραμματέα του δικηγόρου.
Βρίσκω τρόπους. Όχι σαν κι εσένα.
Ούτε ένα γράμμα δεν μπορείς να στείλεις.
Έστω να μπορούσα να σου γράφω.
Πες μου, μένεις ακόμα με την αδερφή σου;
Φυσικά. Το σπίτι είναι και δικό μου.
Αλλά δεν μιλάμε, ούτε τρώμε μαζί.
Σ'αγαπάει ακόμα. Τη νύχτα κλαίει στο κρεβάτι της.
Αν ήθελες να τη δεις, θα ερχόταν αμέσως.
Γιατί το λες αυτό;
Αν της το ζητούσες, θα απέσυρε τις κατηγορίες.
Αλλιώς μου τα είπε ο δικηγόρος την τελευταία φορά.
Είπε ότι αρνήθηκε κατηγορηματικά.
Θέλει να μας τιμωρήσει.
Άκου. Το σκέφτηκα, θα πάω στην Αγγλία, για ένα χρόνο.
Έτσι, θα ηρεμήσει.
Γιατί στην Αγγλία;
Για να σπουδάσω Αγγλικά. Πάντα το ήθελα.
Νικόλ, αν ήξερες πόσο σε θέλω.
Σε θέλω.
Όταν βγεις, θα ξαναγυρίσω. Θα μπορούσαμε τότε να...
Εσύ, δεν με θέλεις;
Πολύ παράξενος είσαι.
Μην παίζεις παιχνίδια, Nικόλ. Δεν μ'αρέσει.
Ε, εσύ! Πού πας;
Πάω...
Συγνώμη, έκανα λάθος. Αυτό είναι το παλιό κελί μου.
Δείξε μου τα χαρτιά σου.
Είσαι από την Πτέρυγα 11, ε; Στην άλλη πλευρά.
Θα έπρεπε να σε κλείσω στην απομόνωση.
- Αφήστε με να σας εξηγήσω. - Τι να εξηγήσεις;
- Θα μου προτείνεις καμιά συμφωνία; - Έκανα λάθος, σας διαβεβαιώνω.
- Τι συμβαίνει; - Κε Διευθυντά...
είναι ένας τρόφιμος από την 11 που γύριζε από το επισκεπτήριο.
Αντί να επιστρέψει στο κελί του, ήρθε εδώ.
Με συγχωρείτε, κ. Διευθυντά, προσπαθούσα να του εξηγήσω.
Είμαι στην Πτέρυγα 11, κελί 6...
αλλά πιο πριν ήμουν στην 8, κελί 26.
Θέλεις να πιστέψει ο κ. Διευθυντής ότι έχασες ξαφνικά τη μνήμη σου.
Και όμως, αυτό ακριβώς συνέβη.
Γύριζα από το επισκεπτήριο και ήμουν αφηρημένος.
Συμβαίνουν αυτά, έτσι δεν είναι;
Σε ξέρω, νομίζω.
Ναι, κύριε. Σας είχα ενοχλήσει με μια ανοησία μου.
Είχα κρατήσει έναν αναπτήρα. Έναν επίχρυσο.
Α, ναι. Πώς ονομάζεσαι;
Κλοντ Γκασπάρ, κ. Διευθυντά.
Ναι. Πήγαινε στο κελί σου...
και στο μέλλον να είσαι πιο προσεκτικός.
Βεβαίως. Σας ευχαριστώ, κ. Διευθυντά.
- Θέλεις; - Όχι, ευχαριστώ, αργότερα.
Δεν είναι ομιλητικός ο φίλος μας.
- Ούτε κι εσείς. - Εμείς δεν είχαμε επισκέψεις.
Θέλεις να τα μαθαίνεις όλα;
Όχι, πες μας μόνο πώς είναι. Μελαχρινή ή ξανθιά;
Έλα, σταμάτα.
Ναι, είδα μια γυναίκα. Αυτό ήθελες να μάθεις;
Μπορώ να κάνω μια ερώτηση;
Μπορείς ν'απαντήσεις με ένα ναι ή ένα όχι.
Ρώτα, αλλά δεν σου υπόσχομαι τίποτα.
Μετά τον έρωτα, σου σπάζει τα σπυράκια;
Τα σπάζει ή όχι;
Στο διάολο!
- Τι ευχάριστη επίσκεψη! - Ναι, δεν είναι;
- Δεν μας εμπιστεύεστε; - Μα, βέβαια, βέβαια.
Ξέρουμε ότι είστε υπόδειγμα τροφίμων...
αλλά έχουμε τα καθήκοντά μας.
Ωραία, γιατί κι εμείς σας εκτιμούμε.
- Αλήθεια δεν είναι; - Απολύτως!
Ωστόσο, δεν καταλαβαίνω γιατί ήρθατε έτσι ξαφνικά.
Δεν το είχαμε σκοπό. Είδαμε τον Φρέντι στο διάδρομο.
Τι έκανε;
Ψάχνουμε για μια λίμα κρυμμένη σε στυπόχαρτο.
Και λοιπόν;
Βλέπω ότι δεν έχετε στυπόχαρτα, αλλά έχετε χαρτόνι...
Θα μπορούσατε να φτιάξετε ένα.
Εμείς μόνο κουτιά φτιάχνουμε εδώ.
Τη βρήκατε τη λίμα;
Είσαι περίεργος, ε; Θέλεις να τα ξέρεις όλα.
Θα συναντήσετε τον Φρέντι κάποια μέρα και θα σας πει.
Πρέπει να ανησύχησε, όταν σας είδε.
Πάντα ανησυχούν, όταν με βλέπουν.
Πολύ ευγενικό που τα τακτοποιείτε.
Κάνε στην άκρη.
Πιερ!
Ελάτε, φεύγουμε.
Εις το επανιδείν!
Πίστεψα ότι ήμασταν τελειωμένοι.
Κακό αυτό!
Ρολάν, πρέπει να τελειώσουμε και να την κάνουμε.
Απόψε ή αύριο. Διαφορετικά, την βάψαμε.
Γκασπάρ!
Τι είναι;
Τα καταφέραμε, κοίτα.
Βγήκαμε στην άλλη πλευρά.
Το τζάκετ μου.
Πάμε!
Μια έξοδος.
Έλα!
Έλα να δεις.
Κοίτα τη φυλακή.
Απίστευτο!
Ένα ταξί!
Θα μπορούσαμε ακόμα και να το πάρουμε.
Άκου.
Έξι η ώρα. Πάμε να πάρουμε τους άλλους.
Έλα.
Τελειώσαμε, Ρολάν!
- Τι; - Νίκησες.
Περάσαμε στον κεντρικό υπόνομο και βγήκαμε στο δρόμο.
Στο δρόμο;
Ναι. Ο Γκασπάρ ήθελε να πάρει και ταξί.
Απόψε θα είμαστε έξω από εδώ.
Σταματήστε μισό λεπτό.
- Ο νεότερος. - Γιατί εγώ;
Γιατί είσαι ο νεότερος. Τράβα.
- Mονσινιόρ. - Μπράβο, Mονσινιόρ!
Ωραία! Οδηγός ο μεγαλύτερος.
Τράβα πάλι.
Τζο.
Συνέχισε.
- Μανού. - Συνέχισε.
Ρολάν.
Και Γκασπάρ.
Φεύγεις τελευταίος, μικρέ, αλλά αν θέλεις τη σειρά μου, πάρ'την.
- Θα πάρει τη δική μου. - Γιατί; Δεν υπάρχει λόγος.
Υπάρχει. Δεν θα φύγω.
- Τι; - Δεν θα φύγω.
- Ο Ρολάν το ξέρει. - Από πότε;
Από τότε που του το είπα.
Δούλεψα, δεν δούλεψα; Συνέβαλα κι εγώ.
Δεν μπορούμε να πούμε τίποτα.
Είσαι αρκετά μεγάλος για να κάνεις ό,τι προτιμάς.
Ναι, είμαι αρκετά μεγάλος.
Ο Γκασπάρ δεύτερος, στη θέση του Τζο.
Καλημέρα. Εσύ είσαι ο Γκασπάρ Κλοντ;
- Ναι. Τι είναι; - Έλα μαζί μου.
- Πού; - Θα δεις.
Πάρε το σακάκι σου και κούμπωσε το γιακά σου.
Πού τον πάτε, κ. Γκρινβάλ;
Είσαι πολύ περίεργος, Μπορελί!
- Έτοιμος; - Στη διάθεσή σας.
Τι σημαίνει αυτό;
Σημαίνει απλά ότι τον κάλεσε ο Διευθυντής.
Για ποιο λόγο;
Δεν ξέρω.
Από εδώ.
Ο Γκασπάρ, κ. Διευθυντά.
Ευχαριστώ, Γκρινβάλ.
Κάθισε.
- Νιώθεις καλύτερα από χθες; - Πολύ καλύτερα, ευχαριστώ.
Δεν έχεις καλή αίσθηση προσανατολισμού, έτσι δεν είναι;
Αν δεν ήμουν εγώ, θα ήσουν τώρα στην απομόνωση.
Ζητώ συγνώμη και πάλι, κύριε.
Είσαι καλοαναθρεμένος και συμπαθής.
- Αυτό βοηθά πολύ στη ζωή. - Δεν το έχω διαπιστώσει.
Θα σου το αποδείξω. Κοίταξα την υπόθεσή σου...
και υπάρχει μια νέα εξέλιξη που θα σε ενδιαφέρει πολύ.
Τι εξέλιξη, κ. Διευθυντά;
- Σε ένα λεπτό. - Συγνώμη.
Αυτή είναι η κατηγορία εναντίον σου.
Απόπειρα φόνου εκ προμελέτης.
Για την ακρίβεια, τραυμάτισα τη γυναίκα μου με ένα δίκαννο.
Πώς συνέβη; Μη θεωρήσεις ότι σε ανακρίνω.
Δεν είναι αρμοδιότητά μου. Κάνουμε μια προσωπική συζήτηση.
Το ξέρω, κύριε, και το εκτιμώ.
Με την άδειά σας, θα σας πω τι έγινε.
Πες μου.
Με δύο λόγια, η γυναίκα μου κι εγώ είχαμε έναν καβγά.
Με απείλησε με ένα δίκαννο. Προσπάθησα να της το πάρω...
αλλά εκπυρσοκρότησε και τραυματίστηκε.
Μακάρι να είχε πετύχει εμένα. Πάντως, ανέρρωσε γρήγορα.
- Ανέρρωσε τόσο γρήγορα; - Ναι, είναι μια χαρά τώρα.
Τότε, γιατί δεν απέσυρε τις κατηγορίες;
Επειδή ο Ανακριτής, ο κ. Λαμπουρντέτ...
τη συμβούλεψε να μην το κάνει.
Βλέπετε, δεν είμαι συμπαθής σε όλους.
- Πιστεύεις ότι φταίει ο Ανακριτής; - Αυτό λέει ο δικηγόρος μου.
Πιστεύεις ότι ένας ανακριτής μπορεί να πιέσει έναν μάρτυρα έτσι.
Ειδικά μια γυναίκα που αγαπά και ζηλεύει.
Πώς ξέρετε ότι η γυναίκα μου με αγαπά;
Γιατί απέσυρε τις κατηγορίες χθες.
- Δηλαδή, θα αφεθώ ελεύθερος. - Το πιθανότερο.
Μόλις ο Ανακριτής σε απαλλάξει.
Ίσως όχι αύριο, αλλά σύντομα.
Δεν φαίνεσαι πολύ ευχαριστημένος.
Τι σκέφτεσαι; Πες μου.
Ίσως μπορώ να βοηθήσω.
Έρχομαι, κ. Διευθυντά.
Εντάξει, πήγαινε στο κελί σου.
Ναι, κ. Γκρινβάλ.
Τι περιμένεις; Σήκωσε τα χέρια.
Συνέβη κάτι απίστευτο. Η γυναίκα μου απέσυρε τη μήνυση.
Ανεξήγητα πράγματα.
Το πιστεύεις;
- Πώς το ξέρεις; - Μου το είπε ο Διευθυντής.
Τι λέτε για αυτό;
- Άρα, δεν θα έρθεις μαζί μας. - Φυσικά και θα έρθω.
- Είσαι τρελός; - Όχι βέβαια.
Γνωρίζω την υπόθεσή μου καλύτερα από εσένα.
Η γυναίκα μου υπαναχώρησε...
αλλά κινδυνεύω ακόμα να φάω τουλάχιστον 5 χρόνια.
Πώς το ξέρεις;
Εσείς μου είπατε ότι η υπόθεσή μου είναι καταδικασμένη.
Μόνο μια απαλλακτική πρόταση θα με γλίτωνε από δίκη.
Πράγμα που δεν περιμένω από τον Λαμπουρντέτ.
Ο Διευθυντής σού τα είπε αυτά;
Όχι. Τα ξέρω τόσο καλά όσο κι αυτός.
Τι στο διάολο έκανες στο γραφείο του δύο ώρες;
Είναι καλός άνθρωπος. Ενδιαφέρθηκε για την υπόθεσή μου.
Μάλιστα. Γι'αυτό, λοιπόν, σε κράτησε για δυο ώρες.
Κάθε μέρα το κάνει αυτό!
Κάθε μέρα καλεί έναν τρόφιμο, για να κουβεντιάσουν.
Ήπιατε και τσάι;
Δεν σε καταλαβαίνω.
Πες μας τι έγινε. Πήγες να δεις τον Διευθυντή...
Σου είπε τα καλά νέα και μετά τι; Πες μας.
- Πες μας! - Τι έχεις πάθει;
Πες μας τι του είπες.
Μανού, είσαι τρελός. Νομίζεις ότι σας πρόδωσα;
Αυτό νομίζεις;
Σε θεωρούσα φίλο μου.
Σου ζητώ συγνώμη.
Δεν τρέχει τίποτα.
Προσοχή, έρχεται.
Γρήγορα!
Κοιμήθηκαν από τώρα;
Ναι. Μόνο εγώ δουλεύω εδώ.
- Στα λόγια είσαι πρώτος. - Αλήθεια λέω!
Όλα εντάξει.
- Φοβερή γραβάτα! - Εντάξει, από κουβέρτα είναι.
Έτοιμος!
Αντίο, Τζο.
Έλα, Ρολάν.
Μανού!
Μη με τραβάτε!
Βγάλτε τους τα ρούχα. Γρήγορα.
- Θέλεις βοήθεια; - Όχι, εντάξει.
Τελείωσε. Θα πάνε στην απομόνωση.
Τελειώσαμε εδώ. Θα βγείτε πιο γρήγορα από την άλλη μεριά.
Στο κελί 7.
Καημένε μου Γκασπάρ.