Η ΕΚΛΕΙΨΗ
- Λοιπόν, Ρικάρντο; - Τι είναι;
'Ολα αυτά που είπαμε χτες το βράδυ.
Ας πάρουμε απόφαση.
Αποφασίστηκε κιόλας.
- Πάω, Ρικάρντο. - Πρέπει να πας κάπου;
- Τελευταία φορά. - 'Οχι, μην κάνεις έτσι.
Μα τι πρέπει να κάνω; Πες το μου και θα το κάνω.
Σου υπόσχομαι να το κάνω με το νι και με το σίγμα.
Βρες μου κάτι να κάνω αφού φύγεις.
'Ηθελα να σε κάνω ευτυχισμένη.
'Οταν συναντηθήκαμε ήμουν είκοσι χρόνων κι ευτυχισμένη.
'Ακου...
Σου έφερα χτες τη μετάφραση του γερμανικού άρθρου.
Ξέρω κάποιον που θα κάνει τη δουλειά στη θέση μου.
Θα το φροντίσω εγώ, αν θέλεις.
Δε μου φαίνεται ότι πρέπει να συνεχίσω.
Βέβαια, μπορώ να συνεχίσω, αν θέλεις.
Αυτό ήθελες να μου πεις;
- Φεύγω. - Περίμενε.
- Τι να περιμένω; - Στάσου μια στιγμή.
Ας μην πούμε αυτά που δεν είπαμε ως τώρα.
Δε λες εσύ τέτοια πράγματα. Δεν είσαι κακιά.
Είμαι κακιά μαζί σου.
'Ισως, αλλά δεν πειράζει. Πες μου κάτι τελευταίο.
Δε μ' αγαπάς πια ή δε θέλεις να με παντρευτείς;
Δεν ξέρω.
Πότε έπαψες να μ'αγαπάς;
- Δεν ξέρω. - Είσαι σίγουρη;
Θα υπάρχει κάποιο κίνητρο. Το καταλαβαίνω εγώ!
Εσύ το καταλαβαίνεις, αλλά εγώ δεν το ξέρω.
'Ηθελες να ευτυχήσω... Θα έπρεπε, για να συνεχίσουμε.
Μην ξαναρχίζεις, σε παρακαλώ.
- Σε περιμένει κανείς; - Σου είπα εκατό φορές, όχι!
Μπορώ να σου τηλεφωνήσω σε λίγες μέρες;
Συγγνώμη, δε σου είπα να σε συνοδεύσω.
- 'Ασε με να πάω μόνη. - Πεζή; 'Ερχομαι κι εγώ.
- Γιατί να με συνοδεύσεις; - Πάντα σε συνόδευα.
Βιτόρια, είχαμε βγει ποτέ μαζί τόσο νωρίς το πρωί;
- Είναι ανοιχτά. Θες πρωινό; - Δεν πεινάω, Ρικάρντο.
Και για μένα ήταν δύσκολη νύχτα.
Με συγχωρείς.
Γεια σου...Μάλλον όχι. Θα τηλεφωνηθούμε.
'Οχι, δε θα τηλεφωνηθούμε. Να είσαι καλά.
- Επαναλαμβάνω... - 'Εχεις απόλυτο δίκιο.
Η Μοντεκατίνι δεν είναι εδώ.
Ναι, 1413.
- Πόσα πληρώνεις; - Δέκα χιλιάδες. Σύμφωνοι;
Η Φίατ κλείνει από τις 2930 στις 3053.
Υπάρχει καμιά πληροφορία, σινιορίνα;
Μια στιγμή!
Θα αυξηθεί η Φινσίντερ. Αγόρασέ μου ως τις 50.000.
Αγοράζω 20.000... Φινσίντερ...
Εγώ πουλάω 50 χιλιάδες.
Τι πας να κάνεις, Πιέρο;
Στα είκοσι πουλάω 30 χιλιάδες Φινσίντερ.
Πληρώνω 40.
- Μα τι κάνεις; - Κάτι έμαθα.
Πληρώνω 60.
- Πληρώνω 70. - Στις δίνω.
Τέσσερα εκατομμύρια.
Φολιέτι...Να περάσω;
- Μαμά... - Πώς από δω;
Τι λες; Να αγοράσουμε; Εγώ θα αγοράσω.
- Πήρα Φινσίντερ με 20. - 'Εχω δυο χιλιάδες.
Κρατήστε τις. Δε με ξέρεις, αλλά εγώ σε ξέρω. Πώς είσαι;
'Εχουμε μια θλιβερή είδηση.
Πέθανε από έμφραγμα ο συνεργάτης του Ντι Στρότσι.
Λόγω συγκίνησης δε βρίσκω λόγια να πω γι'αυτόν.
Σας παρακαλώ μόνο να κρατήσετε ενός λεπτού σιγή.
Ενός λεπτού σιγή όπως για τους ποδοσφαιριστές.
Τον ήξερες;
Ναι, αλλά ένα λεπτό εδώ κοστίζει δισεκατομμύρια.
- Πού πας; - Περίμενε έξω. 'Ερχομαι.
Θέλεις να μάθεις πόσα έβγαλα σήμερα;
- Να σου πω κάτι, μαμά; - Περίμενε...Αργότερα.
Είναι καλά τα αχλάδια; Βάλτε μου ένα κιλό.
-Και 20 γραμμάρια. -Πληρώνω και γραμμάρια;
Μην κάνεις έτσι για 20 λιρέτες.
Με τις λιρέτες γίνονται τα εκατομμύρια.
Θα φας με τον Ρικάρντο σήμερα;
Εγώ είμαι...Αυτά τα χτυπήματα στον τοίχο.
Ξύπνησε ο Τζόρτζο και τα έβαλε με τις φίλες μου.
Παραδίδει ένα αεροπλάνο αύριο. 'Ολο γι'αυτό λέει.
Πάχυνα...Αν έκοβα τα γλυκά τουλάχιστον!
- Εσύ όλο αδυνατίζεις. - Εσωτερικά.
Χτες δεν κοιμήθηκα καθόλου. Δεν έχω όρεξη.
- Είχατε σκηνές; - 'Ολο συζητούσαμε.
Είμαι κουρασμένη και πικραμένη.
Αηδιασμένη και συγχυσμένη.
Μερικές μέρες το να έχεις στο χέρι...
...ένα ύφασμα ή έναν άντρα είναι το ίδιο πράγμα.
- Να απαντήσω εγώ; - Πες ότι έφυγα.
- Λέει να της κάνουμε παρέα. - Μα ελάχιστα την ξέρω.
Καλησπέρα!... Από δω η Μάρτα...
Σήμερα κάνω συνεχώς νέες γνωριμίες.
- Πώς και δεν κοιμάσαι; - Με τέτοια ζέστη;
- Δε συνήθισες στην Κένυα; - Δεν κάνει τόση ζέστη.
Εγώ κοιμάμαι καλύτερα όταν λείπει ο άντρας μου.
Τι ωραίο! Χαμηλό και μεγάλο!
-Τ ι λίμνη είναι αυτή; - Κοντά στο Ναϊρόμπι.
Βλέπεις αυτό; 'Εχουμε ένα αγρόκτημα στα αριστερά.
- Πιο εκεί. - Εδώ, λοιπόν!
- 'Εχει και ιπποπόταμους. - Δεν πειράζουν κανέναν;
'Οχι, βγαίνουν τη νύχτα. Τρώνε ένα στρέμμα χόρτο.
Κάθε τόσο σκοτώναμε κανέναν.
- Σκότωσες τον ελέφαντα; - Ο πατέρας μου.
Και δε φοβόσουν;
Εσύ φοβάσαι τα αυτοκίνητα;
Ρίξε μια ματιά στα βιβλία.
Αυτό είναι το Κιλιμάντζαρο.
'Εξι χιλιάδες μέτρα ύψος. Τα βουνά εκεί είναι διάσπαρτα.
Ο Ζαμβέζης. Η Κένυα είναι η ωραιότερη χώρα.
Πιο ωραία από το Κογκό, τη Ροδεσία, τη Σομαλία.
'Εχει δέντρα μέχρι εξήντα μέτρα ψηλά. Αυτό είναι μπαομπάμπ.
Η Κένυα έχει τα πάντα. Ζούγκλα, χιόνια και σαβάνα.
- Δεν της μοιάζει; - 'Ιδια είμαι!
Μια στιγμή.
Μην κάνετε άλλο τους νέγρους, σας παρακαλώ.
Ο πατέρας σου γιατί δε γυρίζει;
'Εχει εκεί το αγρόκτημα, ζώα.
Μα κάτι θα ξεσπάσει. 'Εβγαλαν περίστροφα πάλι.
- Οι λευκοί ή οι μαύροι; - Μη μιλάτε αγγλικά.
'Ελεγα ότι όλοι κουβαλούν πάλι περίστροφα.
Είναι 60.000 λευκοί και 6.000.000 μαύροι.
Ευτυχώς που οι μαύροι είναι σχεδόν στα δέντρα.
Αλλιώς θα τους είχαν διώξει.
Δέκα ηγέτες τους σπούδασαν στην Οξφόρδη.
Οι άλλοι είναι μαϊμούδες.
Αφού σου άρεσε εκεί, θα είναι συμπαθείς μαϊμούδες.
Στο Κογκό μετά το δημοτικό θεωρούνται υπουργοί.
- Ας πάνε και γυμνάσιο. - Γιατί γέννησες εκεί;
'Ηταν το σπίτι μου... Και η κλινική ήταν μοντέρνα.
Το έσκασε το σκυλί. Ανοίγει μόνο του την πόρτα.
Ο άντρας μου θα τρελαθεί αν δεν το βρει εδώ.
Δε γυρίζω στην Κένυα. Δεν αρέσει στον άντρα μου.
Είμαστε πολύ κοντά οι δυο μας, αλλά υπάρχει τοίχος.
- Βγαίνω μόνο για ψώνια. - Σου αρέσει η μοναξιά;
- Δεν έχω γνωστούς μου. - Μαϊμούδες!
Εκεί δε θα πολυσκέφτονται για την ευτυχία.
Η ζωή θα προχωράει μόνη.
Εδώ όλα είναι μόχθος. Ακόμα και ο έρωτας.
Εκεί είναι!
- Ποιο είναι το δικό σου; - Το σγουρό μαύρο.
'Εχετε προβλήματα;
'Ακου να σου πω κάτι!
Είμαι η Βιτόρια... Μην αστειεύεσαι.
- 'Αφησα τον Ρικάρντο. - Επιτέλους!
Είναι σοβαρό. Είναι κάτω και δεν ξέρω τι θέλει.
Δε χρειάζεται να έρθεις. Θα σου ξανατηλεφωνήσω.
Περνάει δύσκολες στιγμές. Μείνε κοντά του.
Θα προτιμούσα να μείνω κοντά σου. Θες να βρεθούμε;
Τι είναι το πιο δύσκολο για έναν πιλότο;
Να φτάσει εκεί που θέλει.
'Εβαλες τον αυτόματο πιλότο, Βίτο;
'Εδιναν 4/8 σωρειτών στην πορεία. Βλέπω έναν τοίχο.
Ας παρεκκλίνουμε αριστερά και πάλι πίσω.
Τι σύννεφο είναι αυτό;
Μοιάζει με βροχής, αλλά συνήθως είναι πιο χαμηλά.
Φαίνεται σαν να φωτίζεται από μέσα.
Είναι από σταγόνες νερού και χιονονιφάδες.
Πάμε μέσα σ'εκείνο το σύννεφο.
- Τι ωραίο! - Εγώ πάω για τηλέφωνο.
Εγώ θα πάω μαζί του. 'Ερχεσαι κι εσύ, Βιτόρια;
Εδώ είσαι; 'Ερχονται να μας πάρουν.
Μα είμαι πολύ ωραία εδώ.
Η αγορά είναι βαριά. Αγόρασε λίγα στην αρχή.
Κάνει ζέστη και οι άνθρωποι προτιμούν ελάφρωμα.
Ζεσταίνεσαι;
Χαριτωμένο! Αλλά δε θέλω να με βλέπει ο κόσμος.
Δώσ' το στον Ντίνο. Είναι πιο κατάλληλο γι' αυτόν.
Πάρε μου αυτό το τηλέφωνο.
'Ετοιμοι!
Πάρε χίλιες Φινσίντερ από 1520.
Αντέδρασε με οχτακόσιες και πούλησα.
- Ποιος θα έρθει μαζί μου; - 'Ασχημος για πόρνη!
-Πάρε 500 Βισκόζα σε 215. - Εννοείς 245;
- Τι θα κάνουμε τώρα; - Θα τα μοιραστούμε.
'Ετοιμοι. Μεντιομπάνκα, 134.500.
Φλωρεντία!
'Ανοιξε Μεντιομπάνκα σε 700. Θα αγοράσω εκατό.
Πήρε την Κεντρική με 22.000, 400, 600.
Πες μου τι κάνει η Βισκόζα στο Μιλάνο.
Εμπρός! Η ΣΤΕΤ άνοιξε στις 4.600.
Λούκα, έπεσαν λίγο. Μεντιο- μπάνκα, 700. Κεντρική, 600.
Μεντιομπάνκα, τίποτα! Καθυστερεί.
Πολλή σκόνη σήμερα. Βάλτε λίγο ''Αιρ-Φρες''.
Πέφτει στις 40.200. Ωραία!
- 'Εχεις κανένα καλό νέο; - Το κρατάω για μένα.
Τι γρουσούζα είναι αυτή! Σαν κροταλίας. Πώς πάμε;
'Ασχημα. Πούλησα χτες αυτές που ανέβηκαν σήμερα.
'Αγγιξε για γούρι.
Οι κότες κινούνται διαρκώς. Πούλησες τίποτα;
- Τις μετοχές της Μαρέλι. - Καλά έκανες.
Απόψε δεν έκλεισα μάτι και έριχνα πασιέντζα.
'Ελα, Μάρκο! 'Εχω μπλεχτεί με 2000 Φίατ από 490.
- Δώσε μου εδώ. - Το αφεντικό.
Χαλάρωσαν τα πράγματα. Είναι αδύνατη η αγορά.
'Εμαθες τίποτα απ' τον βουλευτή;
Καλά πάνε;
'Εβγαλαν και το άλλο σαπουνάκι.
Η Πιρέλι Ελέτρικα στο Μιλάνο εκατό μονάδες κάτω.
Πάρε το Μιλάνο, εμπρός!
- ''Πιρέλι, 10.500.'' - Τις δίνω!
- Εκατό, διακόσιες... - Πεντακόσιες. Πουλάω!
Μεντιομπάνκα 10.800. Φίατ 35. Τελείωσα.
Πήγαινε μέσα!
Τι να κάνω; Γίνεται χαμός. Πουλήστε!
Απ' το πρωί λέω να πάτε με το μαλακό. Δεν ακούτε.
- 'Εφτασε το Μιλάνο; - 'Οχι ακόμα.
Θα είσαι σκύλα αν δε μου πάρεις αμέσως Μιλάνο!
Χίλια!
Εγώ! Δύο χιλιάδες!
Τζενεράλι, 66 χιλιάδες.
Δώσε μου Φίατ!
Πώς; Στις εβδομήντα; Δεν υπάρχουν πια λεφτά.
Μην επιμένεις. Εδώ δεν πουλιέται τίποτα.
Τι να κάνουμε; Κλείνουμε;
Πάρε μου τον Τζενάρο. Πουλώ χωρίς να παίρνω τιμές.
- Στο Τουρίνο ή τη Γένοβα. - Παντού τα ίδια είναι.
Πούλησες με 10.500. Τώρα κάνει 7.300.
Για κάθε 200 μονάδες κάτω, σε καλύπτω με 500.
Εντάξει, κερδοσκόπε της συμφοράς!
Βλέπετε; Ακόμη και η Φραγκφούρτη πουλάει.
Τη Φραγκφούρτη σκέφτονται! Μα οι ίδιοι είναι πάντα.
- Οι σοσιαλιστές φταίνε. - Ας μην αρχίσουμε πάλι!
Θα σου τηλεφωνούσα. Λοιπόν; Θα πουλήσω τα πάντα;
'Ακου, Πιέρο. Καλύτερα να βρούμε μια μέση λύση.
- 'Ακουσα για το δάνειο. - Θα μάθω κι άλλα.
Ωραίο κούνημα η κοπέλα σου χτες.
Σκέψου την κίνηση εδώ!
- Κλέφτες! - Εκμεταλλευτές!
Καλά έκανες.
- Πετάξατε ένα καρνέ. - Δύο είναι. Για κοίτα!
- Μα τι τρέχει; - Τα πάντα.
Φτάνει, κύριοι. Δεν περνάτε.
Καλά σου πήγε. Δε χαίρεσαι;
Φαρμάκι θα έριχνα εγώ σε αυτούς τους κερδοσκόπους.
Πιέρο, είδες τη μαμά;
- Ποιος σου είπε να έρθεις; - Πάμε να φύγουμε.
- Πού να πάω; - Σπίτι. Τι κάνεις εδώ;
Σε ποιο σπίτι; Εδώ ο κόσμος χάνεται!
Και πήγαιναν όλα καλά.
Πού θα βρω τώρα λεφτά για τα ρεπόρ;
Δεν περίμενες να σκεφτείς καλά, άδειο κεφάλι!
Μία πάνω, μία κάτω, μαμά. Είναι φυσικό.
'Οχι, κάποιος τραβάει τα σκοινιά. Είναι πολιτική.
Σωστά. Πάντως, δε θέλω να σε βλέπω έτσι.
Βλέπετε, κυρία, επειδή...
Δε διορθώνεται αυτό που έγινε;
Τα λεφτά διορθώνουν πολλά. Μα πολλοί καταστράφηκαν.
- Και η μητέρα μου; - Θα έχασε 10 εκατομμύρια.
Σκέψου ότι χάθηκαν δισεκατομ- μύρια σ'όλη την Ιταλία.
Αυτός ο κακομοίρης θα έχασε πενήντα εκατομμύρια.
Μου δίνετε ένα Περεκουί, παρακαλώ;
- Τι θα πάρετε; - 'Ενα μεταλλικό νερό.
- Το έλεγα να πάτε σιγά. - Δόθηκαν ήδη εγγυήσεις.
Προσοχή όμως. 'Η θα μας καλύπτουν ή θα κλείσουμε.
Να σε κεράσω κάτι;
'Ενα κέρμα.
Σ' αφήνω γιατί υπάρχει κόσμος.
Καφέ κρύο.
Ζωγράφιζε λουλούδια εκείνος που έχασε τα λεφτά.
Πήγε άσχημα σήμερα, κύριοι.
- Δε σταματάς στιγμή. - Γιατί να σταματήσω;
Μα πού πάνε αυτά τα δισεκατομμύρια που χάνονται;
'Οταν κερδίζεις παίρνεις λεφτά απ' τους χαμένους;
- Δεν είναι τόσο απλό. - Πού πάνε όταν τα χάνεις;
Δε μπορώ να χωνέψω ότι δεν υποχώρησε η Μαρτινέγκο.
- Φτάνει. Φεύγω. - Σε πάω εγώ. Πού πας;
Στη μητέρα μου. Αυτή δε θα φτιάχνει λουλουδάκια.
- Θέλεις μια γούνα; - Στην κάνω δώρο.
- 'Εχω μία. - Χίλιες διακόσιες.
Τίποτα, λοιπόν.
Δεν καταλαβαίνω αυτή τη μανία της.
Δε θα νοιάζεται πια για τον πατέρα μου.
Αναρωτιέται αν υπέφερε πριν πεθάνει.
'Ηταν πολύ γέρος, λέει.
Δεν τον θυμάμαι. 'Ημουν πολύ μικρή.
Τη μητέρα μου τη φοβίζει η φτώχια.
'Ολους τους φοβίζει.
Δεν το σκέφτομαι. Ούτε σκέφτομαι να γίνω πλούσια.
Το δωμάτιό σου είναι;
Πόσο άλλαξα!
- Μα πώς κοιμόμουν εδώ; - Θα ήσουν πιο κοντή.
Η μαμά λέει ότι στα δεκαπέντε ήμουν πιο ψηλή από τώρα.
Εδώ είστε;
Θα της δώσω κανένα κόσμημα, αρκεί να το φέρει πίσω.
Φάγατε; Πάω να ετοιμάσω τίποτα.
Δε γίνεται τίποτα αμέσως για να κανονιστεί;
''Ασφαλιστική, 91.270...''
Οι ''Εντισον'' με αγαπάνε. Σίγουρα θα ξανανέβουν.
- Είπαν για τίτλους. - Και εσύ ακούς το ράδιο;
'Ελεγαν για...
Μίλα στους πελάτες...
...αρχίζοντας απ'τους πιο δεσμευμένους.
Το χρηματιστήριο εκφράζει μια υγιή κατάσταση.
Υπάρχει πολύ ρευστό. Η Ελβετία αγοράζει.
- Αυτή πάντα αγοράζει. - Πάντως κάποιος αγοράζει.
Η Τράπεζα Ιταλίας θα στηρίξει τις αβέβαιες θέσεις.
Ελπίζουμε ότι θα πάρουν αποφάσεις στο Υπουργείο.
Είμαστε λίγο βαρείς.
Η Κονταμίνι πώς τα πάει;
'Εστειλα τηλεγράφημα στον Ριτσιόνι. Θα τον βρούνε.
Μα αφήνεις πελάτες να φεύγουν χωρίς μια διεύθυνση;
Μόνοι τους φεύγουν.
Πρέπει να βρει 4 εκατομμύρια.
Είσαι τόσο έξυπνος, αλλά κάνεις κάτι βλακείες!
Φράνκο, δώσε μου τον ψεύτη.
- Δεν είναι εδώ ο Φράνκο; - Πήγε για χαρτόσημα.
Μα τι έχετε; Σας πειράζει που καθόμαστε αργά;
Εγώ είμαι. Θα σε δω απόψε; Στο γνωστό μέρος.
Μην επιμένεις με την ώρα! Αν αργήσω, φάε παγωτό.
Με σας δε θέλω ούτε να μιλήσω.
Πώς να σας το πω; Τώρα που χάνετε, φταίω εγώ!
Πρώτα δε φαινόσαστε. Τσεπώνατε μόνο τα λεφτά.
'Εχετε δουλειές, αλλά έχω κι εγώ τις δικές μου.
Μη με αναγκάζετε να πουλήσω.
Θα κερδοσκοπείτε με δικά μου λεφτά;
'Οταν πέφτει το χρηματιστήριο θα πληρώνω εγώ;
- Μα τι να κάνω κι εγώ; - Φτάσαμε στις δέκα.
'Οταν πρωτοήρθατε είχατε 400-500 χιλιάδες λιρέτες.
Βέβαια. Το σωστό, σωστό!
Σας έβγαλα 7,8 εκατομμύρια και δε σταματούσατε.
Πού πήγαν αυτά τα εκατομμύρια; Κάτι θα αγοράσατε.
'Ωσπου να τα δω, χάθηκαν.
Τότε είναι δικό σας λάθος. Να τα ξεράσετε.
- Δε θα πιείτε; - Μια γουλιά.
- Εσύ, Μαρία; - Μου πέρασε κι η πείνα.
Ξέρω γιατί θύμωσες... Μα τα ηλιοβασιλέματα μένουν.
Το παρακολουθούσα χτες με έναν κοντό με ύψος 1,20.
Καλό κάνει η κρίση. Θα μείνουν οι καλοί πελάτες.
Τηλεφώνησε ο Μπαρντίνι. 'Εχασε εκατό εκατομμύρια.
Δεν του κάηκε καρφί. Μπράβο του!
Δε μπορώ πια να κουνήσω ούτε δάχτυλο.
- Πού πας; - Με περιμένει το θηρίο.
- 'Εβαψες τα μαλλιά σου; - Λίγο. Δε σ' αρέσουν;
- Στην αρχή ήσουν ξανθή. - Ωραία αρχίζουμε!
Μπορείς να σταματήσεις;
- Πάμε; - Θέλεις να φύγεις;
Πήγαινε εσύ και θα μείνω εγώ.
- Γεια σου, καλή μου. - Ποιος είσαι εσύ;
- Τι γράφεις; - Μεταφράζω από ισπανικά.
Πώς λέγεται στα ισπανικά, θέλω να έρθω μέσα;
''Δε μπορείς να έρθεις.'' 'Ασχημη γλώσσα, έτσι;
- Γιατί να χάνουμε χρόνο; - Απορώ κι εγώ.
Το δικό μου θα είναι.
Είναι ο μεθύστακας! Το δικό μου βρήκε να πάρει;
- Πού είναι το τμήμα; - Δεν ξέρω.
- Θα βρω ταξί; - Θα τηλεφωνήσω.
Δείξ' το μου. Καλά έκανες που επέμενες να έρθω.
- Είναι ένας νεκρός μέσα. - Ο μεθυσμένος που είδαμε;
Μάλλον. Ποιος άλλος θέλεις να είναι;
Θα βούλιαξε σιγά-σιγά. Δεν έχει πολλά χτυπήματα.
Το αυτοκίνητο σκέφτεσαι εσύ;
Και τη μηχανή. Θα χρειαστεί μια εβδομάδα και λεφτά!
Κατάλαβα... Θα το πουλήσω.
Μόνο 8.000 χιλιόμετρα. 'Ενα γυάλισμα κι έγινε καινούργια.
- Πώς τα πας; - Καλά. Το χρηματιστήριο;
Καλύτερα από χτες, μόνο που έχασα εδώ πολλή ώρα.
Ρωτούσαν αν είμαι ο ιδιοκτήτης, πώς έγινε η κλοπή.
- Και με μένα χάνεις ώρα; - Μα έπρεπε να έρθω εδώ.
Κι εγώ η χαζή ήρθα να σε δω.
Καλός πιανίστας. Ποιος να είναι;
Δεν ξέρω. Μεγάλος θα είναι.
Η Μάρτα γεννήθηκε στην Κένυα. Σκότωνε ιπποπόταμους.
Ρίξε. Πάρε το τουφέκι.
Με προσοχή.
Καλό! Είδες;
- Καλή δεν είναι; - Πολύ καλή.
Μην πας αμέσως στο σπίτι.
Μόλις φτάσουμε, θα σου δώσω ένα φιλί.
Είμαστε στη μέση.
Εγώ φεύγω.
Περίμενε.
Εντάξει, γεια!
Εμπρός!
- 'Ηρθες κιόλας; - Εδώ κι ένα τέταρτο.
- Πίστευα ότι ήρθα νωρίς. - Εγώ ήρθα πρώτη.
- Πώς είσαι; - Καλά.
Αγόρασα καινούργιο αμάξι. Μια Β.Μ.W.
- Θα πάμε πουθενά; - Πάμε κάπου.
- Στο σπίτι μου; - Στο σπίτι σου.
- Είδες ωραία φάτσα; - Μα τι έχεις;
Τίποτα. Ας περπατήσουμε λίγο.
Εδώ βρήκες να καθίσεις;
- Κι αυτό τι είναι; - Πάντα εκεί ήταν.
- Εδώ δεν μένεις; - 'Οχι πάντα. Εδώ μεγάλωσα.
- Και πού αλλού μένεις; - Σε μικρότερο σπίτι.
Γιατί δε με πήγες εκεί;
Επειδή...Θέλεις;
Θέλεις ένα σοκολατάκι;
Καλά να πάθεις που μου φέρεσαι σαν σε επισκέπτρια!
'Ελα εδώ. Τι έκανες χτες το βράδυ;
- 'Εφαγα με 7,8 εκατομμύρια. - 'Η με καμιά πόρνη;
'Εχω καιρό για πόρνες; Εγώ είμαι η πόρνη.
Οι γονείς σου ζουν στο σκοτάδι;
Εσύ τι έκανες χτες;
Πολλές ερωτήσεις!
Δε χρειάζεται να ξέρεις αυτόν που θα αγαπήσεις.
'Ισως δε χρειάζεται να αγαπάς.
Πέρασα καλά με συμπαθητικό κόσμο.
- Τους ξέρω; - Δεν παίζουν με λεφτά.
Δε σου αρέσει το χρηματιστήριο.
Είναι γραφείο, αγορά ή ριγκ; 'Αραγε είναι αναγκαίο;
Μόνο όποιος συχνάζει καταλαβαίνει και παθιάζεται.
Με τι παθιάζεται, Πιέρο;
- Με συγχωρείς. - Το ρούχο φταίει.
Βιτόρια, μπορώ να μπω;
'Οχι, δε μπορείς.
Σαν να είμαι στο εξωτερικό.
Εσύ μου δίνεις αυτή την αίσθηση.
Δε θα με παντρευόσουν;
- Δε νοσταλγώ τον γάμο. - Μα δεν έχεις παντρευτεί.
Δεν ήθελα να πω αυτό.
Λοιπόν, δε σε καταλαβαίνω!
Θα ήθελα να μάθω αν συνεννο- ούσασταν με τον φίλο σου.
'Οσο αγαπιόμαστε καταλαβαινόμαστε.
Δεν υπήρχε τίποτα να καταλάβουμε.
Πιστεύεις ότι εμείς οι δυο μπορεί να τα πάμε καλά;
Δεν ξέρω, Πιέρο.
Μόνο ''δεν ξέρω'' λες. Γιατί έρχεσαι μαζί μου;
Και μη μου πεις ότι δεν ξέρεις.
Θα ήθελα να μη σ'αγαπήσω. 'Η να σ' αγαπήσω καλύτερα.
- 'Ενα χέρι παραπάνω. - 'Αφησέ το εδώ.
Τώρα είναι το δικό σου. 'Αφησέ το, μου αρέσει.
Θυμάσαι εκείνους τους δύο στο παγκάκι;
Πώς ήταν; Περίμενε...
Πιο διασκεδαστικοί ήταν εκείνοι που κοιτιόντουσαν.
- Θυμάμαι κι άλλους δύο. - Ποιους;
Είναι αργά. Για σένα, όχι για μένα.
Θα τα πούμε αύριο;
Θα βρεθούμε αύριο και μεθαύριο;
- Και παραμεθαύριο... - Και αντιπαραμεθαύριο.
- Και απόψε; - Στις 8 στο γνωστό μέρος.
ΑΝΤΓΩΝΙΣΜΟΣ ΠΥΡΗΝΙΚΩΝ ΟΠΛΩΝ
ΕΥΘΡΑΥΣΤΗ ΕΙΡΗΝΗ